کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
لَّبَنٍ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل ُ ] (اِخ ) نام کوهی است .(منتهی الارب ). نام کوهی است ، در شعر مسلم بن معبد:جلاد، مثل جندل لبن فیهاخبور مثل ماخشف الحساء.ابیوردی گوید پشته ٔ سرخی است در بلاد بنی عمروبن کلاب بالای حلقوم و حربة. اصمعی گوید: لبن اعلی و لبن اسفل در بلاد هذیل و...
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل ُ ] (اِخ ) یوم لبن ؛ نام یکی از جنگهای عرب است . (معجم البلدان ).
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ لبون . (منتهی الارب ).
-
لبن
دیکشنری عربی به فارسی
ماست , يوقورت
-
عسل لبن
لغتنامه دهخدا
عسل لبن . [ ع َ س َ ل ِ ل َ ب َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نوعی از صمغ باشد که آن را مانند کندر بسوزانند، و بعربی میعه ٔ سائله خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ). عسل اللبنی . رجوع به عسل اللبنی شود.
-
ظرب لبن
لغتنامه دهخدا
ظرب لبن . [ ظَ رِ ب ُ ل ُ ] (اِخ ) موضعی که در آن یکی از جنگهای عرب بوده است . (معجم البلدان ).
-
هارت لبن
لغتنامه دهخدا
هارت لبن . [ ل ِ ب ِ ] (اِخ ) اتو اریک . نویسنده و پایه گذار دراماتیک آلمان که در سال 1864 م .در کلستهال (هارتس ) متولد شد. با اشعار خویش اولین قدم را در راه هنر برداشت و در آنها لذت زیستن را ستود. در سال 1889 «وزغ » را برای تئاتر نوشت . که اثرایبسن ...
-
اضاءة لبن
لغتنامه دهخدا
اضاءة لبن . [ اَ ءَ ت ُ ل ِ ] (اِخ ) یکی از حدود حرم است بر طریق یمن . (از معجم البلدان ).
-
حره ٔ لبن
لغتنامه دهخدا
حره ٔ لبن . [ ح َرْ رَ ی ِ ل ُ ] (اِخ ) موضعی است . (معجم البلدان ). رجوع به لُبْن شود.
-
واژههای همآوا
-
لبن
واژگان مترادف و متضاد
شیر
-
لبن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: البان] [قدیمی] laban ۱. شیرِ حیوان ماده.۲. شیرِ زن.
-
لبن
فرهنگ فارسی معین
(لَ بَ) [ ع . ] (اِ.) شیر، شیر انسان یا حیوان .
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل َ ] (ع مص ) شیر خورانیدن . (منتهی الارب ). شیر دادن . (زوزنی ). || بر سینه زدن به عصا. (منتهی الارب ). با چوب یا به سنگ به زدن کسی را. (زوزنی ). به عصا یا به سنگ زدن . (تاج المصادر). || انداختن . (زوزنی ) (منتخب اللغات ).
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل َ ب َ ] (اِ) سیماب . جیوه (در اصطلاح کیمیاگران ). (برهان ذیل کلمه ٔ آبک ). و رجوع به سیماب شود.
-
لبن
لغتنامه دهخدا
لبن . [ ل َ ب َ ] (اِخ ) کوهی است از کوههای هذیل به تهامة. یاقوت گوید: ...کذا نقلناه عن بعض اهل العلم و الصحیح ماذکره الحفصی : لبن من ارض الیمامة و لم یکن ذوالرمة یعرف جبال هذیل و هو واد فیه نخل لبنی عبیدبن ثعلبة. قال ذوالرمة:حتی اذا وجفت بهمی لوی لب...