کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قایة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
قایة
لغتنامه دهخدا
قایة. [ ی َ ] (ع اِ) قائة. طعامی که بدان قوام بدن انسان تواند بود. کفایت زیست . || شیر بیشه . (آنندراج ).
-
واژههای مشابه
-
کله قایه
لغتنامه دهخدا
کله قایه .[ ] (اِخ ) (یا گل تایه یا بی بی مریم ). دهی از دهستان غار است که در بخش ری شهرستان تهران واقع است و 210 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).
-
واژههای همآوا
-
غایت
واژگان مترادف و متضاد
۱. پایان، فرجام، نهایت ۲. حاجت، قصد، مقصود، منظور، هدف ۳. آرمان، کمالمطلوب ۴. حد
-
غایط
واژگان مترادف و متضاد
براز، بول، پلیدی، جعل، سرگین، سنده، عذره، نجاست
-
غایت
فرهنگ واژههای سره
تا
-
غایت
لغتنامه دهخدا
غایت . [ ی َ ] (ع اِ) غایة. پایان . نهایت . سرانجام . پایان کار. (زمخشری ). نسبت به آن غایی است . ج ، غای و غایات . (از قطرالمحیط).پایان هر چیزی از زمان و مکان . (منتهی الارب ) : و ناصحان وی باز نموده بودند که غور و غایت این حدیث بزرگ است . (تاریخ بی...
-
غایط
لغتنامه دهخدا
غایط. [ ی ِ] (ع اِ) غائط. مقابل بول . براز. مدفوع . گه . گوه . ککه . پلیدی . عذره . حدث مردم . نجاست . || زمین پست فراخ و کنایه از پلیدی مردم است بدان جهت که وقت قضای حاجت به طرف زمین پست روند. (منتهی الارب ).
-
غایت
فرهنگ فارسی معین
(یَ) [ ع . غایة ] (اِ.) 1 - پایان ، نهایت . 2 - مقصد، مقصود. ؛ ~ مطلوب نهایت آرزو، تمامی مطلوب .
-
غایط
فرهنگ فارسی معین
(یَ) [ ع . غائط ] (اِ.) 1 - زمین پست . 2 - مدفوع انسان .
-
غایت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غایة، جمع: غایات] qāyat ۱. نهایت و پایان چیزی؛ آخرین درجه.۲. مقصود؛ مقصد.۳. پایان.〈 غایت مطلوب: نهایت خواسته و آرزو.〈 غایت مقصود: = 〈 غایت مطلوب〈 بهغایت: بسیار.
-
غایط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غائط] qāyet ۱. سرگین؛ پلیدی انسان.۲. [قدیمی] زمین پست؛ مغاک.۳. [قدیمی] موضع قضای حاجت.
-
غایت
واژهنامه آزاد
زمان، وقت، دوران