کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قانط پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
قانط
معنی
(نِ) [ ع . ] (ص .) ناامید، نومید، مأیوس . ج . قانطین .
فرهنگ فارسی معین
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
قانط
فرهنگ فارسی معین
(نِ) [ ع . ] (ص .) ناامید، نومید، مأیوس . ج . قانطین .
-
قانط
لغتنامه دهخدا
قانط. [ ن ِ ] (ع ص ) نومید. (ناظم الاطباء). ناامید. نومید. مأیوس . آیس .
-
واژههای همآوا
-
قانت
فرهنگ فارسی معین
(نِ) [ ع . ] (اِفا.) مطیع ، فرمانبردار.
-
قانت
لغتنامه دهخدا
قانت . [ ] (اِخ ) یکی از سیزده اقلیمی است که در حوالی قرطبه است . (الحلل السندسیه چ 1 ج 1 ص 268). و مراد از اقلیم روستا (روستاق ) است . (حلل السندسیه ج 1 ص 268).
-
قانت
لغتنامه دهخدا
قانت . [ ن ِ ] (ع ص ) فرمانبردار. (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). فرمان برنده . (آنندراج ). || دعاخواننده در نماز. (آنندراج ) : پیش تو آن سنگریزه ساکت است پیش احمد بس فصیح و قانت است .مولوی .
-
قانت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] qānet ۱. فرمانبرنده؛ فرمانبردار.۲. مطیع و متواضع به خداوند.۳. نمازخوان.
-
قَانِتٌ
فرهنگ واژگان قرآن
مطيع و فرمانبردار- عبادتگر(کلمه قانت اسم فاعل از مصدر قنوت است وقنوت به معناي اطاعتی است که با خضوع و فروتنی همراه باشد )
-
جستوجو در متن
-
قانطون
لغتنامه دهخدا
قانطون . [ ن ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قانط در حالت رفعی . رجوع به قانط شود.
-
قانطة
لغتنامه دهخدا
قانطة. [ ن ِ طَ ] (ع ص ) تأنیث قانط. زن نومید. رجوع به قانط شود.
-
قانطین
لغتنامه دهخدا
قانطین . [ ن ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قانط در حالت نصبی و جری . رجوع به قانط شود.
-
قنط
لغتنامه دهخدا
قنط. [ ق َ ن ِ ] (ع ص ) نومید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). قانط و قَنوط. (اقرب الموارد).
-
قنوط
لغتنامه دهخدا
قنوط. [ ق َ ] (ع ص ) نومید. قانط. قَنِط. (اقرب الموارد) : و ان مسه الشر فیؤس قنوط. (قرآن 49/41).
-
نمید
لغتنامه دهخدا
نمید. [ ن ُ ] (ص مرکب ) مخفف ناامید است . (برهان قاطع) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (از جهانگیری ). مأیوس . قانط. آیس . خائب . ناامیدوار. (یادداشت مؤلف ). رجوع به نومید شود : به دوری ز خویشانت آرد نویدنمایَدْت طبع و نشاند نمید. اسدی .ای خردمند نکته...