کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قاعة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
قاعة
معنی
سرسرا , تالا ر , اتاق بزرگ , دالا ن , عمارت
دیکشنری عربی به فارسی
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
قاعة
لغتنامه دهخدا
قاعة. [ ع َ ] (اِخ ) موضعی است از بلاد سعدبن زید مناةبن تمیم و پیش از یبرین واقع است . (معجم البلدان ).
-
قاعة
لغتنامه دهخدا
قاعة. [ ع َ ] (ع اِ) گشادگی . (ناظم الاطباء). گشادگی میان سرای . (آنندراج ).
-
قاعة
دیکشنری عربی به فارسی
سرسرا , تالا ر , اتاق بزرگ , دالا ن , عمارت
-
واژههای مشابه
-
قاعه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: قاعَة، جمع: قاعات] [قدیمی] qā'e ساحت خانه؛ گشادگی و فضای خانه.
-
قاعة الدروس
دیکشنری عربی به فارسی
اموزگاه , کلا س درس
-
قاعة المحکمة
دیکشنری عربی به فارسی
دادگاه , اطاق دادگاه
-
واژههای همآوا
-
غائط
لغتنامه دهخدا
غائط. [ ءِ ] (ع ص ) زمین فراخ نشیب . (مهذب الاسماء). زمین مغاک . زمین هموار. زمین مغاک پست فراخ . (منتهی الارب ). زمین پست . || (اِ) حدث مردم . (مهذب الاسماء). پلیدی . پلیدی آدمی . گوه . گه . نجاست . (بحرالفضائل ).چمین (شاش و بول ). (از برهان ). براز...
-
قائت
لغتنامه دهخدا
قائت . [ ءِ ] (ع اِ) طعامی که بدان قوام بدن انسان بود. کفایت زیست : هو فی قائت من العیش ؛ ای فی کفایة. || شیر بیشه . (منتهی الارب ).
-
قعاط
لغتنامه دهخدا
قعاط. [ ق َ ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور و درشتی کننده ٔ بر آن . (منتهی الارب ). رجوع به قِعاط شود.
-
قعاط
لغتنامه دهخدا
قعاط. [ ق َع ْ عا ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور. || المتکبر الکزّ. (اقرب الموارد). رجوع به قَعاط و قِعاط شود.
-
قعاط
لغتنامه دهخدا
قعاط. [ ق ِ ] (ع ص ) مرد سخت راننده ٔ ستور. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مرد سخت راننده ٔ ستور و درشتی کننده بر آن . (آنندراج ). || خوب و برگزیده از هر چیز. (اقرب الموارد). رجوع به قَعاط شود.
-
غَائِطِ
فرهنگ واژگان قرآن
گودي (غائط به معني محلي است که نسبت به اطراف خود گود باشد ، و مردم صحرانشين همواره براي قضاي حاجت به چنين نقطههائي ميرفتند ، تا به منظور رعايت أدب نسبت به مردم خود را در آنجا پنهان سازند و استعمال کلمه غائط در معنائي که امروز معروف است يک استعمال جدي...