کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فلوتوار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فلوتوار
واژههای مصوّب فرهنگستان
[موسیقی] ← کمانهکشی فلوتوار
-
واژههای مشابه
-
flute
فلوت
واژههای مصوّب فرهنگستان
[موسیقی] سازی از دستۀ نایهای کناردَمشی
-
فلوت
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ فر. ] (اِ.) از سازهای بادی شبیه به نی که دهنی ندارد و نفس نوازنده از راه سوراخی که در کنار سر لوله تعبیه شده وارد ساز می شود.
-
فلوت
فرهنگ فارسی معین
(فُ لُ) [ فر. ] (اِ.) مجموع کشتی های جنگی یک دولت ؛ ناوگان .
-
فلوت
لغتنامه دهخدا
فلوت . [ ف َ ] (ع ص ) کساء فلوت ؛ گلیم خرد که هر دو جانبش گردانیده نشود. (از منتهی الارب ). کسائی که دو جانبش به سبب کوچکی و تنگی ، بالا نیاید و کنار رود. (از اقرب الموارد).
-
فلوت
لغتنامه دهخدا
فلوت . [ فْلُت ْ / ف ُ لُت ْ] (فرانسوی ، اِ) مجموع کشتیهای جنگی یک دولت . ناوگان . (فرهنگ فارسی معین ).
-
فلوت
لغتنامه دهخدا
فلوت . [ فْلو / ف ُ ] (فرانسوی ، اِ) نوعی نی تکمیل شده که مخصوص اروپائیان است . این ساز در موسیقی علمی نیز به کار برده میشود. با فلوت بسهولت میتوان صداهای مختلف را ایجاد کرد ولی چون فاقد پرده های مخصوص موسیقی ماست نواختن نغمه های ایرانی در روی این سا...
-
فلوت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: flûte] (موسیقی) folut ساز بادی، از جنس چوب یا فلز، به شکل لوله، دارای سوراخهایی متوالی که با کلید یا انگشتان باز و بسته میشوند.
-
فلوت
دیکشنری فارسی به عربی
انبوب , ناي
-
flautando (it.), flautato (it.)
کمانهکشی فلوتوار
واژههای مصوّب فرهنگستان
[موسیقی] دستوری برای اجرای کمانهکشی در سازهای زهی که در آن، ساز با نزدیک کردن کمانه به رودسته یا با کم کردن فشار کمانه نواخته میشود و صدای آن به صدای فلوت نزدیک میشود متـ . فلوتوار
-
وار
واژگان مترادف و متضاد
۱. سان، شبه، گون، وش ۲. گز، یارد ۳. عادت ۴. آیین، راه، رسم، روش ۵. دوره، موسم، نوبت
-
وأر
لغتنامه دهخدا
وأر. [ وَءْرْ ] (ع مص ) ترسانیدن . || در بدی افکندن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || آتشکده ساختن جهت آتش . (منتهی الارب ).
-
وار
لغتنامه دهخدا
وار. (اِ) رسم و عادت . (برهان ) (جهانگیری ) : فرخ آنکس که وار خود بشناخت کار خود را به وار خود پرداخت .جامی (از جهانگیری ). || طرز و روش . (غیاث ). || نوبت . (جهانگیری ) (آنندراج ). زمان . دور. واره : وار آذر گذشت و شعله ٔ آن شعله ٔ لاله را زمان آمد....
-
وار
لغتنامه دهخدا
وار. (اِخ ) نهری است سیلابی در فرانسه که از نواحی آلپ ماریتیم سرچشمه میگیرد و پوزه تنیه را آبیاری میکند و به مدیترانه میریزد و 135 هزار گز طول دارد.