کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فسیلة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
فسلان
لغتنامه دهخدا
فسلان . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فسیلة. (اقرب الموارد). نخل است . ج ِ فسیل . (از فهرست مخزن الادویه ). و فسیل ج ِ فسیلة. (از اقرب الموارد).
-
نسیله
لغتنامه دهخدا
نسیله . [ ن َ / ن ُ ل َ / ل ِ ](اِ) گله و رمه ٔ اسب و استر و خر. (از برهان قاطع) (از آنندراج ) (از شعوری ج 2 ص 395). مصحف فسیله است . (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). رجوع به فسیله شود.
-
رمه
واژگان مترادف و متضاد
۱. احشام، رمق، رمک، سیله، فسیله، گله ۲. دسته، گروه ۳. جیش، سپاه، لشکر
-
استبتال
لغتنامه دهخدا
استبتال . [ اِ ت ِ تا ] (ع مص ) استبتال فسیله ؛ جدا و مستغنی شدن پاجوش و نهال از درخت اصل . (از منتهی الارب ).
-
پشنگ
لغتنامه دهخدا
پشنگ . [ پ َ ش َ ] (اِخ ) نام پسرزاده ٔ توربن فریدون ، پدر افراسیاب ، شاه توران : نخواهیم شاه از نژادپشنگ فسیله نه نیکو بود با پلنگ .فردوسی .
-
یلخی
لغتنامه دهخدا
یلخی . [ ی ِ ] (ترکی ، اِ) ایلخی . سیله . فسیله . گله ٔ اسب و استر. رمه ٔ اسب . (از یادداشت مؤلف ).- یلخی بار آمدن ؛ بی مربی بزرگ شده بودن . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به ایلخی و مترادفات دیگر شود.
-
یلفچی
لغتنامه دهخدا
یلفچی .[ ی َ ل َ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) چوپان و گله بان . (ناظم الاطباء). گله بان . (آنندراج ). محتمل است دگرگون شده ٔ یلخچی (یلخی = ایلخی + چی ) باشد. ایلخچی . فسیله بان .
-
ایلخی
لغتنامه دهخدا
ایلخی . (ترکی ، اِ) رمه و گله ٔ اسبان . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چارپایانی که آنها را در صحرا برای چرا رها کنند. رمه ٔ اسب . (فرهنگ فارسی معین ). فسیله . سیله . یلخی .دسته ٔ اسبان آزاد در مراتع. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
چنگال خاییدن
لغتنامه دهخدا
چنگال خاییدن . [ چ َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از در خشم شدن . دچار حسرت و افسوس گشتن : مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت شیر کآنجا برسد فرد بخاید چنگال .رودکی .
-
سیله
لغتنامه دهخدا
سیله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) مطلق گله و رمه را گویند از اسبان ، آهوان ، گوسفندان و امثال آنها. (برهان ). فسیله است که گله ٔ گاو، گوسپند، اسب و آهو باشد. (آنندراج ). شمس فخری فسیله را به معنی گله اسب وسیله را به معنی گله گاو گفته . (از فرهنگ رشیدی ). قیا...
-
خرد خائیدن
لغتنامه دهخدا
خرد خائیدن . [ خ ُ دَ ] (مص مرکب ) نرم کردن طعام . نرم جویدن . خوب جویدن . (یادداشت بخط مؤلف ) : بی شک نهنگ دارد دل را همی خسایدترسم که ناگوارد کایدون نه خرد خاید. رودکی .مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت شیر کآنجا برسد خرد بخاید چنگال .فرخی .
-
نیزه سوار
لغتنامه دهخدا
نیزه سوار. [ ن َ / ن ِ زَ / زِ س َ ] (ص مرکب ) این ترکیب در شاهنامه به کار رفته است و با ملاحظه ٔ ابیات قبل ظاهراً معنی سوار نیزه دار می دهد. نیزرجوع به معنی اخیر واژه ٔ نیزه گذار شود : از آن پس به منذر چنین گفت شاه که اسبان این نیزه داران بخواه ...ب...
-
رادد
لغتنامه دهخدا
رادد. [ دُ ] (اِ) شعوری این کلمه را بهمین صورت نقل کرده است بمعنی زمین چمنزاری که پست و بلند باشد، و شعر ذیل را از فردوسی شاهد آرد : فسیله به رادد همی داشتی شب و روز در دشت نگذاشتی .اما ظاهراً مصحف راود باشد. و در فهرست شاهنامه ٔ ولف نیز راود [ وَ ] ...
-
چوبان
لغتنامه دهخدا
چوبان . (اِ) چوپان . شبان . راعی . شبان و گله بان و محافظ وحارس گوسپندان و اسبان . (ناظم الاطباء) : به چوبان بفرمود تا هرچه بودفسیله بیارد بکردار دود. فردوسی .گله دار و چوبان همه کشته شدسر بخت ایرانیان گشته شد. فردوسی .چو از روز یک ساعت اندرگذشت بیام...
-
ماخچی
لغتنامه دهخدا
ماخچی . (اِ) اسبی را گویند که از یک جانب تازی باشد و از جانب دیگر ترکی و آنرا اکدش هم نامند. (از فرهنگ جهانگیری ). اسپی که از یک جانب ترکی باشد و از جانب دیگر عربی که اکدش گویند و در سامی گوید اسپی که عربی نباشد به تازی برذون گویند و شیخ ابو جعفر، ما...