کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فزای پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فزای
لغتنامه دهخدا
فزای . [ ف َ ] (نف ) فزا. فزاینده بیشتر در ترکیب ها بصورت پساوند به کار رود و اگر مستقلاً استعمال شود فعل امر است .- جانفزای ؛ جان بخش . آنچه جان را نشاط بخشد : بیا ساقی آن شربت جانفزای بمن ده که دارم غم جانگزای . نظامی .دیدار دلفروزش در پایم ارغوان...
-
واژههای مشابه
-
کین فزای
لغتنامه دهخدا
کین فزای . [ ف َ ](نف مرکب ) سخت کینه ور. بسیار انتقامجو : به هفتم برانیم زیدر سپاه که او کین فزای است و من کینه خواه .فردوسی .
-
گیتی فزای
لغتنامه دهخدا
گیتی فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) مخفف گیتی افزای . فزاینده ٔ گیتی . آبادکننده ٔ جهان : همی گفت هر چیز گیتی فزای بدین هندوان داده گیتی خدای .اسدی .
-
نیکی فزای
لغتنامه دهخدا
نیکی فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) افزاینده ٔنیکی . نیکی و لطف و احسان بسیار کننده : مرا نام خوانند ناپاک رای ترا مرد هشیار نیکی فزای . فردوسی .به فرمان یزدان نیکی فزای که اوی است بر نیک وبد رهنمای . فردوسی .به یزدان گرای و به یزدان گشای که دارنده اوی اس...
-
غم فزای
لغتنامه دهخدا
غم فزای . [ غ َ ف َ ] (نف مرکب ) بمعنی غم فزا. رجوع به همین ترکیب شود : مبندید با رشک و با آز رای که این غم فزای است و آن جانگزای . (گرشاسب نامه ).آن غمگسار دینه مرا غمفزای گشت وآن غمفزای گشته کنون غمگسار من .ناصرخسرو.
-
جاه فزای
لغتنامه دهخدا
جاه فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) جاه فزاینده . آنچه مقام و رتبه را فزونی دهد : جاه فزای سپهر نیست وجودت که نیست آینه ٔ آسمان نورفزای از بخار. خاقانی .رجوع به جاه شود.
-
دین فزای
لغتنامه دهخدا
دین فزای . [ ف َ ] (نف مرکب ) که بر دین فزاید. که مایه ٔ توسعه و رواج و افزایش حقایق دینی باشد : امتش دین فزای میخواندملتش کفرکاه میگوید.خاقانی .
-
رامش فزای
لغتنامه دهخدا
رامش فزای . [ م ِ ف َ ] (نف مرکب ) رامش افزای . مخفف رامش فزاینده . افزاینده ٔ رامش . شادی افزای : دو منزل پدر بدش رامش فزای وراکرد بدرود و شد باز جای . اسدی .رجوع به رامش افزای و رامش افزا در همین لغت نامه شود.
-
طرب فزای
لغتنامه دهخدا
طرب فزای . [ طَ رَ ف َ ] (نف مرکب ) طرب افزای . شادی و نشاط انگیز : خداوند حمی یوم غبی را به حکایتهای خنده ناک و بازیهای عجب والحان طرب فزای ، دل خوش کند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).
-
انده فزای
لغتنامه دهخدا
انده فزای . [ اَ دُه ْ ف َ ] (نف مرکب ) افزاینده اندوه : دگر گفت از آن روز انده فزای رسید آگهی کند دلها ز جای .(گرشاسب نامه ).
-
تری فزای
لغتنامه دهخدا
تری فزای . [ ت َ ف َ ] (نف مرکب ) که در مزاج تری افزاید : و غذاهای لطیف زودگوار و تری فزای باید داد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و طعامهای تری فزای باید خورد چون شوربای گوشت بره و گوشت مرغ و مانند آن . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و رجوع به تر و تری شود.
-
جراحت فزای
لغتنامه دهخدا
جراحت فزای . [ ج ِ ح َ ف َ ] (نف مرکب ) آنکه یا آنچه جراحت افزون کند. افزاینده ٔ زخم و جراحت : برخستگی دل مطلب مرهم قبول نه دل نه مرهمی که جراحت فزای اوست .خاقانی .
-
واژههای همآوا
-
فزعی
لغتنامه دهخدا
فزعی . [ ف َ عی ی ] (ص نسبی ) منسوب به فزع که نام بطنی است از قبایل عرب . (سمعانی ).