کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فرج تبریزی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
دار فرج
لغتنامه دهخدا
دار فرج . [ رُ ف َ رَ ] (اِخ ) محله ای در مشرق شهر بغداد، بالای بازار یحیی . فرج نام یکی از غلامان حمدونه بنت غضیض است که از کنیزکان رشید بوده و از او فرزندی آورده است . دار فرج از بناهای استوار کرانه ٔ دجله بوده است . (از معجم البلدان ).
-
فرج بیت الذهب
لغتنامه دهخدا
فرج بیت الذهب . [ ف َ ج ُ ب َ تِذْ ذَ هََ] (اِخ ) شهر ملتان را گویند. مسلمانان این شهر را فتح کردند و طلای بسیاری به دست آوردند و توسعاً چنین نام به آن دادند. (از معجم البلدان ). رجوع به گاهنامه ص 44 و جهانگشای نادری چ عبداﷲ انوار ص 456 شود.
-
فرج آباد احمدلو
لغتنامه دهخدا
فرج آباد احمدلو. [ ف َ رَ اَ م َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش زرند شهرستان ساوه که دارای 110 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).
-
سراسکند فرج نایب کوه
لغتنامه دهخدا
سراسکند فرج نایب کوه . [ س َ اِ ک َ ف َ رَ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان آتش بیگ بخش سراسکند شهرستان تبریز. دارای 212 تن سکنه است . آب آن از چشمه و رود تأمین میشود. محصول آن غلات ، حبوب ، پنبه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).
-
قلعه فرج اﷲ بیگ
لغتنامه دهخدا
قلعه فرج اﷲ بیگ . [ ق َ ع َ ف َ رَ جُل ْ لاه ب ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش سنجابی شهرستان کرمانشاهان ، واقع در 18 هزارگزی شمال کوزران و کنار راه فرعی کوزران به ثلاث . موقع جغرافیایی آن دشت و هوای آن سردسیری است . سکنه ٔ آن 120 تن است . آب آن از چاه و م...
-
خلل و فرج
لغتنامه دهخدا
خلل و فرج . [ خ ُ ل َ ل ُ ف ُ رَ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) منافذ و سوراخهای ریز چون خلل و فرج بدن .
-
فرج و رهائی
فرهنگ گنجواژه
گشایش.
-
خِلَل و فُرَج
فرهنگ گنجواژه
منافذ.
-
شفوی واویخته به لبهای فرج
دیکشنری فارسی به عربی
شفوي
-
جستوجو در متن
-
تبریزی
لغتنامه دهخدا
تبریزی . [ ت َ ] (اِخ ) شیخ بابا فرج . رجوع به بابا فرج شود.
-
سلطان القراء
لغتنامه دهخدا
سلطان القراء. [ س ُ نُل ْ ق ُرْ را ] (اِخ ) شیخ عبدالرحیم بن شیخ ابوالقاسم متولد 1255 در تبریز و متوفی 1336 هَ .ق . وی در علم تجوید در عصر خود استاد بود و فاضل ایروانی و شیخ فرج اﷲ بن حاج محمد تبریزی جزو شاگردان او بودند. از تألیفات وی رساله ای است ...
-
شرم
لغتنامه دهخدا
شرم . [ ش َ ] (اِ) خجالت و انفعال . (ناظم الاطباء). انفعال . حیا. خجلت . آزرم . عیب . عار. خجل . استحیا. و آن حیرت و وحشتی است که در آدمی پیدا شود از آگاه شدن دیگری بر عیب یا نقص او. (یادداشت مؤلف ). به معنی حیاست و نفی آن به لفظ بی ، و ستیزه خوی از...
-
صاحب دیوان
لغتنامه دهخدا
صاحب دیوان . [ ح ِ دی ] (اِخ ) محمدبن محمد جوینی ، ملقب به شمس الدین . چون هلاکو در آغاز سال 661 هَ . ق . امیر سیف الدین بیتکچی خوارزمی وزیر خویش را بکشت ، وزارت به شمس الدین محمد جوینی که از سال 657 حکومت بغداد داشت سپرد و حکومت این شهر به عطاملک بر...
-
حاجی بابا افشار
لغتنامه دهخدا
حاجی بابا افشار. [ اَ ] (اِخ ) یکی از کسانی است که اولین بار برای تحصیل به اروپا رفتند و یکی از علل رفتن برای تحصیل به اروپا این بود که در طی دوره ٔ اول جنگهای ایران و روس عباس میرزا و میرزا بزرگ بزودی دریافتند که با وسائل ساده و ناقص از کار افتاده ا...
-
روی
لغتنامه دهخدا
روی . (اِ) چهر. چهره . رخ . رخسار. وجه . صورت . محیا. مطلع. طلعت . معرف . منظر. دیدار. گونه . سیما. رو. (یادداشت مؤلف ). رو و رخسار است که به عربی وجه گویند. (از برهان ). نقبه . جبله . عارض . (منتهی الارب ). ترعه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ص...