کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غناء پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
اغنیه
لغتنامه دهخدا
اغنیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ غُناء. (زمخشری ) (دهار). رجوع به غناء شود.
-
غنا
فرهنگ فارسی معین
(غَ) [ ع . غناء ] (اِمص .) توانگری .
-
ابوناشط
لغتنامه دهخدا
ابوناشط. [ اَ ش ِ ] (ع اِ مرکب ) سرود. غناء. (المرصع).
-
مهود
لغتنامه دهخدا
مهود. [ م ُ هََوْ وَ ] (ع ص ) غناء مهود؛ غناء نرم و آهسته . (منتهی الارب ، ماده ٔ هَ و د). آواز و تغنی ملایم و نرم . (ناظم الاطباء). || یهودی شده . رجوع به تهوید شود.
-
زمیر
لغتنامه دهخدا
زمیر. [ زَ ] (ع ص ) غناء زمیر؛ سرود نیکو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
غنا
فرهنگ فارسی معین
(غِ) [ ع . غناء ] 1 - (اِمص .) آوازخوانی . 2 - (اِ.) آواز خوش و طرب انگیز، سرود، نغمه .
-
غنائی
لغتنامه دهخدا
غنائی . [غ ِ ] (ص نسبی ) منسوب به غِناء. رجوع به غناء شود.- شعر غنائی یا موسیقی ؛ شعری است که حاکی از عواطف و احساسات روحی باشد. فخر، حماسه ، حکمت و تعلیم ، مدح ، هجا، رثاء، تشبیب ، وصف مناظر و نظایر آنها همگی در این قسم داخل هستند. (تاریخ ادبیات ای...
-
جلفدة
لغتنامه دهخدا
جلفدة. [ ج َ ف َ دَ ] (ع اِ) غوغا و آواز غیر سرود. (منتهی الارب ). الجلبة التی لا غناء فیها. (اقرب الموارد).
-
علی
لغتنامه دهخدا
علی . [ ع َ ] (اِخ ) ابن حسن ، مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن طرخان . از استادان موسیقی و غناء. رجوع به ابن طرخان (ابوالحسن علی ...) شود.
-
حدا
لغتنامه دهخدا
حدا. [ ح ُ ] (ع اِ) غناء. آواز. نخستین بار برای آوازی که شتر را بدان رانند بکار رفته چنانکه «عوذة» برای آوازهای سحری و هر دو از یک ریشه است . زیرا که حاء به عین و دال به ذال بدل شود. (نشوء اللغة العربیة صص 160-161) .
-
دقاق
لغتنامه دهخدا
دقاق . [ دُ ] (اِخ ) از زنان مغنی و زیباچهره بود که غناء را نزد مغنیان بزرگ عهد عباسی فراگرفت و مدتی نزد حمدونه دختر رشید میزیست . (از اعلام النساء از الاغانی اصفهانی و نهایة الارب نویری ).
-
طزع
لغتنامه دهخدا
طزع . [ طَ زِ ] (ع ص ) مرد بی غیرت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرد بی رشک . (مهذب الاسماء). || حریص بی خیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || مرد مفلس و بی چیز. من لا غناء له . (اقرب الموارد).
-
علی
لغتنامه دهخدا
علی . [ ع َ ] (اِخ ) ابن طرخان . علی بن حسن ، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به ابن طرخان . از استادان موسیقی و غناء. رجوع به ابن طرخان (ابوالحسن علی ...) شود.
-
متوائم
لغتنامه دهخدا
متوائم . [ م ُ ت َ ءِ ] (ع ص ) (از «ؤم ») موافق و سازوار و یقال غنی غناء متوائماً؛ یعنی سرائید بی اختلاف لحن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). سازو آواز هم آهنگ . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
اغنیة
لغتنامه دهخدا
اغنیة. [ اُ نی ی َ ](ع اِ) نوعی از سرود. ج ، اغانی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). غِناء.(یادداشت مؤلف ). لحن . راه که برگویند. (السامی ).