کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غز پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
غزان
لغتنامه دهخدا
غزان . [ غ ُ ] (اِخ ) ج ِ غز، به فارسی . رجوع به غز و فهرست تاریخ گزیده شود : آن غزان ترک خونریز آمدندبهر یغما در یکی دره شدند.(مثنوی ).
-
غزیه
لغتنامه دهخدا
غزیه . [ غ ُزْ زی ی َ ] (اِخ ) قبیله ای از ترکان . ترکان غز. رجوع به غز و نخبة الدهر دمشقی ص 263 شود.
-
جبویة
لغتنامه دهخدا
جبویة. [ ] (اِخ ) لقب پادشاهان غز و نیز لقب پادشاهان خرلخ . (مفاتیح ).
-
غزیان
لغتنامه دهخدا
غزیان . [ غ ُزْ ] (اِخ ) ج ِ غزی (منسوب به غز) همان غزان جمع غز است . غوزیان . رجوع به غز و غزان شود : و از آنجا بر زمین غزیان گذرد تا باز به آبسکون رسد. (التفهیم لاوائل صناعة التنجیم ص 170). و راه اجتیاز او [بغراخان ] بر منازل حشم غز بود و غزیان چند...
-
غزغز
لغتنامه دهخدا
غزغز. [ غ ُ غ ُ ] (ع اِ) کنج دهان از جانب باطن . (منتهی الارب ). شِدق . غُزّ. غُزغُزَة. (از اقرب الموارد).
-
غزغزة
لغتنامه دهخدا
غزغزة. [ غ ُ غ ُ زَ ] (ع اِ) همان غزغزاست . (اقرب الموارد). رجوع به غُزغُز و غُزّ شود.
-
اوغوزخان
لغتنامه دهخدا
اوغوزخان . [ اُ غُزْ ] (اِخ ) نام قدیمیترین ِ پادشاهان ترک است . گویند پدرش قره خان را بقتل رسانید. رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
-
اغز
لغتنامه دهخدا
اغز. [ اَ غ َزز ] (اِخ ) کمیل بن اغز. بربری است . (منتهی الارب ). کمیل بن اغز، معروف است . (شرح قاموس ). و اغز اصل کلمه غز است . (یادداشت بخط مؤلف ). کلمه ایست که مسلمانان ، قبیله ٔ ترک اغز را بدان می نامیدند. (از حاشیه ٔ برهان چ معین ذیل کلمه ٔ غز)...
-
غزه
لغتنامه دهخدا
غزه . [ غ ُ زَ ] (اِخ ) یا غز . ابن یافث یا ابن منسک بن یافث . رجوع به حبیب السیر چ تهران ج 3 جزء اول شود.
-
بوقحط
لغتنامه دهخدا
بوقحط. [ ق َ] (ع ص مرکب ) قحطی زده . پرخوار. شکم باره : نان و آش و شیر آن هر هفت بزخورد آن بوقحط اعوج ابن غز.مولوی .
-
هزاره
واژهنامه آزاد
(افغانی) هَزارَه؛ نام قومی از اقوام ساکن در افغانستان، پاکستان، و برخی نواحی ایران. در گذشته، قوم هزاره را غرج، غرجه، غرچه و غز می نامیدند.
-
آغوز
لغتنامه دهخدا
آغوز. [ غو / غُزْ ] (اِ) آغُز. شیرِ ماده ٔ نوزائیده . ماک . شیرماک . پَله . پَلّه . فَله . فَلّه . فُرش . فُرشه . زِهَک . گورماست . لبا. کنف .- مثل آغوز ؛ ماستی ستبر.
-
باذنی
لغتنامه دهخدا
باذنی . [ ذَ ] (اِخ ) ابوالحسن بن باذنی (باذانی ) سمعانی گوید: جوان صالحی است ، از ابوبکر احمدبن خطیب مهنه ای و دیگران باتفاق من حدیث سماع کرد و در فتنه ٔ غز در ماه رمضان سال 549 هَ . ق . کشته شد. (از انساب سمعانی ).
-
شهاب وزیر
لغتنامه دهخدا
شهاب وزیر. [ ش ِ ب ِ وَ ] (اِخ ) وزیر سلطان سنجر. وی را در سال 538 هَ . ق . سربازان غز در بخارا بقتل رساندند. (تاریخ بخارا ص 30). و نیز رجوع به تتمه ٔ صوان الحکمه ص 112 و ابوالقاسم عبداﷲبن علی شود.
-
صمغالزیتون
لغتنامه دهخدا
صمغالزیتون . [ ص َ غُزْ زَ ] (ع اِ مرکب ) اصطرک است و صمغ بری وی از ادویه ٔ قتاله بود و چون در چشم کشند شبکوری و تاریکی چشم را زایل کند و بول و حیض براند و چون بر دندان خود نهند، درد ساکن کند و جرب ریش شده را سود دهد و بچه بیندازد و بدل آن عصاره ٔ طر...