کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غرض و مرض داشتن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
پر و بال داشتن
لغتنامه دهخدا
پر و بال داشتن . [ پ َ رُ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از زور و قوت و قدرت داشتن باشد. (برهان قاطع).
-
جر و منجر داشتن
لغتنامه دهخدا
جر و منجر داشتن .[ ج َ رُ م َ ج َ ت َ ] (مص مرکب ) با کسی مجادلات لفظی داشتن . (از یادداشت مؤلف ). رجوع به جر و منجر شود.
-
سَر و سِر ،()داشتن
لهجه و گویش تهرانی
رابطه پنهانی
-
خورده و برده، ()داشتن
لهجه و گویش تهرانی
رو دربایستی
-
باز داشتن و نهی کردن
دیکشنری فارسی به عربی
امنع
-
ضربان داشتن (قلب و غیره)
دیکشنری فارسی به عربی
حث
-
سر و کار داشتن با
دیکشنری فارسی به عربی
صفقة
-
زحمت داشتن
لغتنامه دهخدا
زحمت داشتن . [ زَ م َ ت َ ] (مص مرکب ) بیماری داشتن . رنجور بودن . دچار درد و بیماری بودن . بیماری . کسالت . مرض : مولانا قطب الدین بعیادت بزرگی رفت پرسید چه زحمت داری . گفت تبم میگیرد و گردنم درد میکند. (منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلن ص 150).
-
اعزام داشتن برای (مجازات و غیره)
دیکشنری فارسی به عربی
ارتکب
-
از جنبش و حرکت باز داشتن
دیکشنری فارسی به عربی
سل
-
کیا بیا، کیا بیا داشتن، کیا و بیا
لهجه و گویش تهرانی
منزلت.
-
یامان و یارا،()بگیری
لهجه و گویش تهرانی
مرض بگیری
-
درد و بلا
لهجه و گویش تهرانی
محنت وسختی،مرض و ناراحتی.()ت به جونم،درد و بلات تو سرفلانی.
-
حال و ملکه
لغتنامه دهخدا
حال و ملکه . [ ل ُ م َ ل َ ک َ / ک ِ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) نوع دوم (از کیفیت )، کیفیات نفسانی بود، و آنرا حال و ملکه خوانند. و نام این نوع هم بدو لفظ باشد. و آن هیئتی بود که اجسام ذونفس را بسبب نفس ، یا نفوس را به مشارکت ابدان حادث شود، مانند علو...
-
یأجوج و مأجوج
لغتنامه دهخدا
یأجوج و مأجوج . [ ی َءْ ج ُ م َءْ ] (اِخ ) نوعی از خلقند، کسائی مهموز نمی داند هردو را الف زاید می گوید مشتق از یجج و مجج و در قرأت رؤبة آجوج به مد همزه و مأجوج به سکون همزه آمده و ابومعاذ مأجوج را یمجوج گفته ... (آنندراج ). دو قبیله اند از خلق...