کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عیش و عشرت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عیش و عشرت
فرهنگ گنجواژه
خوشگذرانی، شادکامی.
-
واژههای مشابه
-
عيش
دیکشنری عربی به فارسی
نگاه داشتن , اداره کردن , محافظت کردن , نگهداري کردن , نگاهداري , حفاظت , امانت داري , توجه , جلوگيري کردن , ادامه دادن , مداومت بامري دادن
-
عیش آباد
لغتنامه دهخدا
عیش آباد. [ ع َ ] (اِخ ) دهی از بخش حومه ٔ شهرستان یزد با 551 تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).
-
عیش آباد
لغتنامه دهخدا
عیش آباد. [ ع َ ] (اِخ ) دهی از دهستان تبادکان بخش حومه ٔ شهرستان مشهد با 137 تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
-
عیش السیاح
لغتنامه دهخدا
عیش السیاح . [ ع َ شُس ْ س َی ْیا ] (ع اِ مرکب ) درخت راش است . رجوع به راش شود.
-
فراخ عیش
فرهنگ فارسی معین
( ~ . عِ) [ ع - فا. ] (ص مر.) نک فراخ روزی .
-
عیش دیشلمه
لهجه و گویش تهرانی
خوشی ناقص
-
عیش آباد خیابان
لغتنامه دهخدا
عیش آباد خیابان . [ ع َ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان تبادکان بخش حومه ٔ شهرستان مشهد با 137 تن سکنه . آب آن از رودخانه . محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
-
جستوجو در متن
-
صفا کردن
لهجه و گویش تهرانی
عیش و عشرت کردن،کیف کردن
-
بزمگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹بزمگه› [قدیمی] bazmgāh مجلس عیش و عشرت؛ جای جشن و مهمانی و بادهگساری.
-
گورگان
لغتنامه دهخدا
گورگان . (ص مرکب ) به معنی کسی که لایق عیش و عشرت باشد، چه گور به معنی عیش و عشرت و شراب است و گان به معنی لایق و سزاوار. (غیاث ) (آنندراج ).
-
عیشدان
لغتنامه دهخدا
عیشدان . [ ع َ / ع ِ ] (اِ مرکب ) وسیله ٔ عیش . وسیله ٔ عشرت و خرمی . جایگاه عیش . عیش خانه . عشرت کده : گفتم این باغ را که جان من است چون فروشم که عیشدان من است .نظامی .
-
بزم آرا
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) ‹بزمآرای› bazm[']ārā کسی که مجلس عیش و عشرت و بزم را میآراید؛ آنکه مجلس عیش و مهمانی را زینت میدهد؛ بزمآراینده.