کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عیر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
ایر
لغتنامه دهخدا
ایر. [ اَی ْی َ ] (ع اِ) سنگ سخت . (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء).
-
ایر
لغتنامه دهخدا
ایر. [ اَی ْی ِ ] (ع اِ)باد صبا و باد شمال . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
ایر
لهجه و گویش بختیاری
ir کهیر.
-
ایر
لهجه و گویش تهرانی
آلت مردی
-
جستوجو در متن
-
عیار
لغتنامه دهخدا
عیار. (ع اِ) ج ِ عیر. رجوع به عیر شود.
-
عیور
لغتنامه دهخدا
عیور. [ ع ُ ] (ع اِ) ج ِ عَیر. رجوع به عیر شود.
-
عیورة
لغتنامه دهخدا
عیورة. [ ع ُ رَ ] (ع اِ) ج ِ عَیر. رجوع به عیر شود.
-
عیرات
لغتنامه دهخدا
عیرات . [ عی / ی َ ] (ع اِ) ج ِ عیر. رجوع به عیر شود.
-
معیوراء
لغتنامه دهخدا
معیوراء. [ م َ ] (ع اِ)ج ِ عَیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اسم جمع عیر است . معیورا. (از اقرب الموارد). رجوع به عیر شود.
-
عیارات
لغتنامه دهخدا
عیارات . (ع اِ) ج ِ عیار. (اقرب الموارد). رجوع به عیار شود. || جج ِ عَیر. (منتهی الارب ). رجوع به عیر شود.
-
عیرة
لغتنامه دهخدا
عیرة. [ ع َ رَ ] (ع اِ) مؤنث عَیر. ماده خر اهلی یا وحشی . رجوع به عیر شود.
-
عیران
لغتنامه دهخدا
عیران . [ ع َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ عیر. دو برآمدگی از پی و گوشت ، که ستون فقرات را از دو طرف بردارند. (از اقرب الموارد). رجوع به عیر شود.
-
اعیار
لغتنامه دهخدا
اعیار. [ اِ ] (ع مص ) عیر قرار دادن برای پیکان : اعیر النصل اعیاراً؛ عیر قرار داد برای پیکان . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
اعیار
لغتنامه دهخدا
اعیار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ عَیر، خر وحشی باشد یا اهلی که اکثر به گورخر استعمال نمایند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج ِ عَیر، خر هرچه باشد اهلی و یا وحشی و بیشتر در وحشی بکار رود. (از اقرب الموارد). عِیار. عُیور. عُیورَة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ر...
-
عکمان
لغتنامه دهخدا
عکمان . [ ع ِ ] (ع اِ) تثنیه ٔ عِکم . دو تنگ بار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). برای دو چیز شبیه هم در مثل گویند «هما عکما عیر». (از اقرب الموارد). و رجوع به عکم شود.