کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عیام پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عیام
لغتنامه دهخدا
عیام . [ ع َ ] (ع اِ) روز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نهار. گویند: سرنا العیام کله ؛یعنی همه ٔ روز را حرکت کردیم . (از اقرب الموارد).
-
واژههای همآوا
-
ایام
واژگان مترادف و متضاد
۱. روزها ۲. ادوار، دوران، دهر، روزگار، زمانه، عهد ≠ لیالی
-
ایام
فرهنگ واژههای سره
روزها
-
ایام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ یَوم] 'ayyām = یوم〈 ایام تشریق: ‹ایامالتشریق› (فقه) روزهای یازدهم و دوازدهم و سیزدهم ذیالحجه (سه روز بعد از عید قربان) که در قدیم عربها گوشتهای قربانی را در مکه در آفتاب خشک میکردند.〈 ایام باحور: [قدیمی] هفت روز ا...
-
ایام
فرهنگ فارسی معین
(اَ یّ) [ ع . ] (اِ.) جِ یوم . 1 - روزها. 2 - روزگارها، دوران .
-
ایام
لغتنامه دهخدا
ایام . (ع مص ) دود کردن زنبورخانه را تا عسل چینند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). دود کردن زنبورخانه را تا انگبین چینند. (ناظم الاطباء). اَوَم . (منتهی الارب ). || (اِ) دود. (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء) || ج ِ اُیُم . || بیماریی است شتران را. (منتهی الا...
-
ایام
لغتنامه دهخدا
ایام . [ اَی ْ یا ] (ع اِ) ج ِ یوم . (دهار) (منتهی الارب ). اصل آن ایوم ، واو به یاء بدل شده و در یاء ادغام شده است . (منتهی الارب ). || فارسیان به معنی مطلق وقت و هنگام نیز آرند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مأخوذ از تازی . روزگار. روزها. موسمها. فصل...
-
ایام
لغتنامه دهخدا
ایام . [ اُ ] (ع اِ) بیماریی مر شتران را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دود. (منتهی الارب ). رجوع به ماده ٔ قبل شود.
-
جستوجو در متن
-
برطم
لغتنامه دهخدا
برطم . [ ب َ طَ ] (ع ص ) عاجز در بیان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عی . عیام . (یادداشت مؤلف ).
-
عیان بین
لغتنامه دهخدا
عیان بین . [ عیام ْ ] (نف مرکب ) عیان بیننده . بیننده ٔ آنچه آشکار است . ظاهربین .- چشم عیان بین ؛ چشمی که آشکار چیزهای عینی را ببیند : به چشم نهان بین عیان جهان را که چشم عیان بین نبیند نهان را.ناصرخسرو.