کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عَاقِرٌ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عَاقِرٌ
فرهنگ واژگان قرآن
نازا
-
واژههای مشابه
-
عاقر
لغتنامه دهخدا
عاقر. [ ق ِ ] (اِخ ) ریگزاری است در منازل جریرالشاعر، و بعضی گویند عاقر ریگ های بزرگ را گویند. (معجم البلدان ).
-
عاقر
لغتنامه دهخدا
عاقر. [ ق ِ ] (ع ص ) نحرکننده ٔ شتر و کسی که دست و پای شتر با شمشیر زند. (ناظم الاطباء). || زن که آبستن نشود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). زن که نمیزاید : و کانت امرأتی عاقراً. (قرآن 5/19). ج ، عُقّر و عَواقر. || مرد که او را فرزند نشود...
-
عاقر
فرهنگ فارسی معین
(ق ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ق ربانی کنندة شتر. 2 - زنی که آبستن نشود.
-
عاقر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] 'āqer نازا؛ سترون.
-
واژههای همآوا
-
عاقر
لغتنامه دهخدا
عاقر. [ ق ِ ] (اِخ ) ریگزاری است در منازل جریرالشاعر، و بعضی گویند عاقر ریگ های بزرگ را گویند. (معجم البلدان ).
-
عاقر
لغتنامه دهخدا
عاقر. [ ق ِ ] (ع ص ) نحرکننده ٔ شتر و کسی که دست و پای شتر با شمشیر زند. (ناظم الاطباء). || زن که آبستن نشود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). زن که نمیزاید : و کانت امرأتی عاقراً. (قرآن 5/19). ج ، عُقّر و عَواقر. || مرد که او را فرزند نشود...
-
عاقر
فرهنگ فارسی معین
(ق ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ق ربانی کنندة شتر. 2 - زنی که آبستن نشود.
-
اعقر
لغتنامه دهخدا
اعقر. [ اَ ق َ ] (ع ن تف ) عاقرتر. عقیم تر.- امثال : اعقر من بغلة . (یادداشت بخط مؤلف ).|| (ص ) جمل اعقر؛ شتر دندان ریخته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شتری که دندان آن ریخته باشد. مؤنث : عَقراء. ج ، عُقر. (از اقرب الموارد).
-
عاقر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] 'āqer نازا؛ سترون.
-
جستوجو در متن
-
عواقر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ عاقر] [قدیمی] 'avāqer = عاقر
-
عقر
لغتنامه دهخدا
عقر. [ ع ُ ق ق َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ عاقِر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عاقر شود.