کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
علمة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
علمة
لغتنامه دهخدا
علمة. [ ع َ ل َ م َ ] (ع اِ) بمعنای عُلمة است . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
-
علمة
لغتنامه دهخدا
علمة. [ ع ُ م َ ] (ع اِ) شکافی است در لب زیرین یا در یکی از دو جانب آن . (منتهی الارب ). کفیدگی در لب بالایین یا در طرف آن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
واژههای مشابه
-
عِلْمِهِ
فرهنگ واژگان قرآن
علمش - دانشش (کلمه علم به معناي احتمال صد در صد است ، بطوري که حتي يک در صد هم احتمال خلاف آن داده نميشود)
-
عَلَّمَهُ
فرهنگ واژگان قرآن
به او تعليم داد - به او ياد داد
-
علمه علم، علمه علم کردن
لهجه و گویش تهرانی
جار و جنجال
-
واژههای همآوا
-
علمت
لغتنامه دهخدا
علمت . [ ] (اِخ ) (پوشش ) شهری است منسوب به سبط لاوی ،که در قسمت بن یامین بود. این لغت در یوش ، بصورت علمون خوانده شده است . و بعضی بر آنند که علمت همان علمیت جدید است که بفاصله ٔ چهار میل از شمال شرقی قدس ویک میل از عناتا واقع است . (از قاموس کتاب م...
-
عَلِمَتْ
فرهنگ واژگان قرآن
دانست (در اصل "عَلِمَتْ "بوده که در عباراتي نظير"عَلِمَتِ ﭐلْجِنَّ"چون به ساکن رسيده حرکت گرفته است)
-
عَلِمَتِ
فرهنگ واژگان قرآن
دانست (در اصل "عَلِمَتْ "بوده که در عباراتي نظير"عَلِمَتِ ﭐلْجِنَّ"چون به ساکن رسيده حرکت گرفته است)
-
عُلِّمْتَ
فرهنگ واژگان قرآن
ياد داده شدي
-
عَلِمْتَ
فرهنگ واژگان قرآن
دانستي (علم به معناي احتمال صد در صد است ، بطوري که حتي يک در صد هم احتمال خلاف آن داده نميشود . )
-
جستوجو در متن
-
تدلیه
لغتنامه دهخدا
تدلیه . [ ت َ ] (ع مص ) ربودن عشق دل کسی را. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ازناظم الاطباء) در حیرت و دل ربودگی افکندن عشق کسی را. (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغه ) : اسفی علی اسفی الّذی دلهتنی عن علمه فیه علی خفاء. متنبی (از اقرب الموارد).|| در...
-
مثعنجر
لغتنامه دهخدا
مثعنجر. [ م ُ ع َ ج َ ] (ع اِ) آنجا که آب بیشتر بود در دریا. (مهذب الاسماء). میانه ٔ دریا و جای ژرف از آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). وسط دریا. (از اقرب الموارد). المثعنجر الماء؛ وسط دریا و آبی که در دریا شبیه آن نباشد. (از محیطالمحیط...