کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
علفچر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
علفچر
مترادف و متضاد
چراگاه، راود، علفزار، مرتع، مرغزار
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
علفچر
واژگان مترادف و متضاد
چراگاه، راود، علفزار، مرتع، مرغزار
-
واژههای همآوا
-
علف چر
لغتنامه دهخدا
علف چر. [ ع َ ل َ چ َ ] (نف مرکب ) چرنده ٔ علف . گیاه خوار. علفخوار. || (اِ مرکب ) مقدار علفی که برای یک دسته ستور صرف شود: علف چر مالهای ما روزی یک خروار است . || مرتع.زمینی که برای چریدن گاو و گوسفند و جز آن رها کنند. زمین گیاهناک ، چریدن گاو و گوس...
-
علف چر
فرهنگ فارسی معین
( ~ . چَ) [ ع - فا. ] 1 - (ص فا.) علف - خوار. 2 - (اِ.) مقداری علف که جهت دسته ای از ستور صرف شود. 3 - مرتع .
-
علف چر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] 'alafčar ۱. (کشاورزی) زمینی که محصولات باقیمانده در آن به مصرف چرا میرسد.۲. پولی که دامدار در برابر چرای دام به صاحب زمین دارای آب و علف میدهد.
-
اَلَف چَر
لهجه و گویش بختیاری
alaf čar پولى که صاحب مرتع بابت چرا مىگیرد.
-
جستوجو در متن
-
حقالمرتع
واژگان مترادف و متضاد
علفچر، آبچر، حق تعلیف
-
علفخوار
واژگان مترادف و متضاد
چرنده، علفچر، گیاهخوار ≠ گوشتخوار
-
چراخوار
واژگان مترادف و متضاد
چراخور، چراگاه، مرتع، مرغزار، علفچر، سبزهزار، علفزار
-
مرتع
واژگان مترادف و متضاد
چراگاه، چره، راود، سبزهزار، علفچر، علفزار، مرغزار
-
چراخور
واژگان مترادف و متضاد
چراگاه، چراگه، راود، سبزهزار، علفچر، علفزار، چرامین، مرتع، مرغزار
-
چراگه
واژگان مترادف و متضاد
باده، چراگاه، چرام، چرامین، راود، علفچر، علفزار، مرتع
-
علف خواره
لغتنامه دهخدا
علف خواره . [ ع َ ل َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) علفخوار. علفچر. که علف خورد. || (اصطلاح طبیعی ) حیوانی که از علف و دیگر مواد نباتی تغذیه میکند. ج ، علف خوارگان . (ناظم الاطباء).
-
دشتگاه
لغتنامه دهخدا
دشتگاه . [ دَ ] (اِ مرکب ) دشت جای . جایگاه هموار. بیابان علفچر : بوشکانات نواحی است همه گرمسیر و درختستان خرما و دشتگاه شبانکارگان مسعودی است . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 135).