کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
عَر و گوز
فرهنگ گنجواژه
عربده و سر و صدا.
-
عَر و ننگ
فرهنگ گنجواژه
آواز خر، عرعر.
-
عَر و وَر
فرهنگ گنجواژه
صدای بچه.
-
عَرّ،() کردن/زدن
لهجه و گویش تهرانی
صدای شدید ،فریاد زدن،گریه کردن
-
واژههای همآوا
-
ار
واژگان مترادف و متضاد
۱. اگر، چنانچه، گر، ۲. خواه، یا ۳. وقتیکه، هرگاه
-
آر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: are] (ریاضی) 'ār واحد اندازهگیری سطح برابر با صد مترمربع.
-
ار
فرهنگ فارسی عمید
(حرف) [مخففِ اگر] 'ar = اَگر
-
ار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مخففِ اَرّه] [قدیمی] 'ar[r] = اره: ◻︎ چو خستو نیاید میانش به ار / ببُرّید و این دانم آیین و فر (فردوسی: ۲/۲۳۱).
-
آر
فرهنگ فارسی معین
1 - (اسم فاعل ) پسوند فاعلی و آن به آخر مصدر مرخم = سوم شخص مفرد ماضی پیوندد و صفت فاعلی را سازد: خریدار، پرستار، فرماندار. 2 - پسوند مفعولی (اسم مفعول ) گرفتار، کشتار. 3 - پسوند اسم مصدر و آن در اصل « تار» است در مصادر مختوم به « تن »، و « دار» است ...
-
آر
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] ( اِ.) واحد مقیاس سطح برابر با 100 مترمربع .
-
ار
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) (ق .) 1 - هرگاه ، اگر. 2 - یا.
-
آر
لغتنامه دهخدا
آر. (پسوند) -ار. اداتی است که عقیب مفرد غائب از ماضی درآید و آن را گاه بدل به اسم مصدر کند چون گفتار، کردار، رفتار، جستار، دیدار و گاه بدل بوصف فاعلی چون خواستار، خریدار، فروختار، نمودار و گاه وصف مفعولی چون گرفتار، کشتار. این ادات بطور ندرت بکلمات د...
-
آر
لغتنامه دهخدا
آر. (ع اِ) عار و ننگ .
-
ار
لغتنامه دهخدا
ار. [اَ / اَرر ] (اِ) مخفّف ارّه (درودگری ). (برهان ):نه من بیش دارم ز جمشید فرّکه ببرید بیور میانش به ارّ. فردوسی .به یزدان که او داد دیهیم و فرّاگر نه میانش ببرم به ارّ . فردوسی .چو خستو بیاید ببندد کمر ببرم میانش ببرنده ار. فردوسی .کلک مانی طبعش آ...
-
ار
لغتنامه دهخدا
ار. [ اَ ] (حرف ربط) مخفف اگر، حرف شرط. وقتی که . هرگاه :ای تن ار تو کارد باشی گوشت فربه بر همه چون شوی چون داسگاله خود نبری جز پیاز. ابوالقاسم مهرانی (از فرهنگ اسدی ).ای لک ار ناز خواهی و نعمت گرد درگاه او کنی لک و پک . رودکی .ار خوری از خورده بگسار...