کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عذر و بهانه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
بهانه سازی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) bahānesāzi بهانه ساختن؛ بهانهتراشی؛ عذر و بهانۀ نابهجا آوردن.
-
بهانه
لغتنامه دهخدا
بهانه . [ ب َن َ / ن ِ ] (اِ) پهلوی «وهان » . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). عذر نابجا. دست آویز. (فرهنگ فارسی معین ). عُذر. (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). عذر بیجا و ناپسندیده ... و دنباله دار از صفات اوست و با لفظ [ آوردن ]، ماندن ، داشتن ، انگیختن ...
-
بهانه تراشی
لغتنامه دهخدا
بهانه تراشی . [ ب َ ن َ / ن ِ ت َ ] (حامص مرکب ) عمل بهانه تراش . عذر و بهانه ٔ بی جا آوردن . (فرهنگ فارسی معین ).
-
بهانه ساز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] bahānesāz بهانهتراش؛ آنکه برای کاری ناروا یا سرپیچی از کاری عذر و بهانه بیاورد.
-
بهانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی:vahān] bahāne ۱. عذر؛ دستاویز؛ عذر بیجا.۲. ایراد و بازخواست بیجا.۳. [قدیمی] دلیل؛ سبب؛ علت.〈 بهانه آوردن: (مصدر لازم) برای سرپیچی از کاری عذر آوردن.
-
بهانه تراشی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) bahānetarāši عذر و بهانۀ نابهجا آوردن.
-
بهانه تراشیدن
لغتنامه دهخدا
بهانه تراشیدن . [ ب َ ن َ / ن ِ ت َ دَ ] (مص مرکب ) عذر و بهانه ٔ بی جا آوردن . (فرهنگ فارسی معین ).
-
عذرپذیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] 'ozrpazir عذرپذیرنده؛ آنکه پوزش میپذیرد و عذر و بهانه را قبول میکند.
-
مزاح العله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مزاحالعلَّة] [قدیمی] mozāhol'elle علت برطرفشده؛ کسی که هرگونه عذر و بهانه از او برطرف شده.
-
بهانه افکندن
لغتنامه دهخدا
بهانه افکندن . [ ب َ ن َ / ن ِ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) عذر بیجا و ناپسند آوردن : دل از سودای شیرین در غم افکندبهانه بر فراق مریم افکند.میرحسن (از آنندراج ).
-
متعذر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: متَعذّر] mote(a)'azzer ۱. کسی که عذر و بهانه میآورد.۲. [قدیمی] دشوار.۳. [قدیمی] غیرممکن.
-
نامعذور
لغتنامه دهخدا
نامعذور. [ م َ ] (ص مرکب ) که دارای عذر و بهانه ای نیست . کسی که عذرش مقبول نیست .
-
بهانه افتادن
لغتنامه دهخدا
بهانه افتادن . [ ب َ ن َ / ن ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) دست آویز شدن . (فرهنگ فارسی معین ). عذر بیجا و ناپسند آوردن : یاد آوارگی همی خواهدرفتن حج بهانه افتاده ست . امیرخسرو دهلوی (از آنندراج ).رجوع به بهانه شود.
-
معذر
لغتنامه دهخدا
معذر. [م ُ ذِ ] (ع ص ) عذرخواه و آنکه دارای عذر باشد. (ناظم الاطباء). بهانه کننده و عذر آشکار نماینده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعذار شود.
-
بهانه آوردن
لغتنامه دهخدا
بهانه آوردن . [ ب َ ن َ / ن ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) عذر نابجا عرضه کردن . دست آویز یافتن . با دلایل نابجای شانه خالی کردن از امری : اگر بهانه آرد و آن حدیث قاید منجوق در دل وی مانده است ، این حدیث طی باید کرد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 343). || سخن بیهوده ن...