کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صلای پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صلای
واژهنامه آزاد
صلا زدن به معنی فرا خواندن است
-
جستوجو در متن
-
صلو
لغتنامه دهخدا
صلو. [ ص َل ْوْ ] (ع مص ) صلای زدن کسی را. (منتهی الارب ). رجوع به صلا شود. || فروهشته گردیدن صلای فرس از قرب نتاج . (منتهی الارب ).
-
خوان یغما
فرهنگ فارسی معین
( ~ِ یَ) [ فا - تُر ] (اِمر.) 1 - سفره ای که برای عموم مردم بگسترانند و صلای عام در دهند. 2 - مجازاً غارت ، چپاول .
-
شیلان
فرهنگ فارسی معین
[ مغ . ] (اِ.) 1 - موقع صرف ناهار و صلای طعام . 2 - سفرة امرا و بزرگان . 3 - طعام .
-
صلا
لغتنامه دهخدا
صلا. [ ص َ ] (از ع ، اِمص ) آواز دادن برای طعام خورانیدن یا چیزی دادن بکسی . (غیاث اللغات ). در سراج آمده : صلا بفتح آواز کردن بسوی کسی برای دادن چیزی خواه طعام باشد خواه غیر آن مگر در کتب معتبره ٔ عربیه بدین معنی دیده نشد. (غیاث اللغات ). فریادی باش...
-
مغزجوش
لغتنامه دهخدا
مغزجوش . [ م َ ] (نف مرکب ) به جوش آورنده ٔ مغز. شوراننده ٔ مغز : ساقی می مغزجوش درده جامی به صلای نوش درده .نظامی .
-
صلا دردادن
لغتنامه دهخدا
صلا دردادن . [ ص َ دَ دَ ] (مص مرکب ) آواز دادن برای طعام و جز آن . طلبیدن . خواندن : مهین بانو چو بشنید این سخن راصلادرداد غمهای کهن را. نظامی .کمر بستم بعشق این داستان راصلای عشق دردادم جهان را. نظامی .چو شیرین گشت شیرین تر ز جلاب صلا درداد خسرو را...
-
گل حمراء
لغتنامه دهخدا
گل حمراء. [ گ ُ ل ِ ح َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) ترجمه ٔ ورد و حوجم است . (آنندراج ). نام گلی است : شکفته شد گل حمراء و گشت بلبل مست صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست .حافظ.
-
مه مثال
لغتنامه دهخدا
مه مثال . [ م َه ْ م ِ ] (ص مرکب ) همانند ماه . ماه وش . ماه سان . چون ماه در زیبایی . زیباروی : من دست به شاخ مه مثالی زده ام دل دادم و پس صلای مالی زده ام .خاقانی .
-
صلا گفتن
لغتنامه دهخدا
صلا گفتن . [ ص َ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) آواز دادن برای طعام و جز آن : صلای سرو تیغ میگوئی و من نه سر میکشم نز صلا می گریزم . خاقانی .جبریل بر موافقت آن دهان پاک میگوید از دهان ملائک صلای خاک . خاقانی .به دلداریش مرحبائی بگفت به رسم کریمان صلائی بگفت . ...
-
خوش باش زدن
لغتنامه دهخدا
خوش باش زدن . [ خوَش ْ / خُش ْ زَ دَ ] (مص مرکب ) خوش باش گفتن : صلای خوش باش زدن ؛ آوا دردادن که خوش باش : خار حسرت بدل و خنده ٔ شادی بر لب جام غم گیرم و خود نوشم و خوش باش زنم .نظیری (از آنندراج ).
-
صلا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: صلاء] salā [قدیمی]۱. دعوت گروهی از مردم برای غذا خوردن.۲. آواز دادن؛ صدا زدن.〈 صلا دادن (زدن، گفتن، دردادن): (مصدر لازم، مصدر متعدی) [قدیمی] آواز دادن مردم را برای طعام خوردن یا انجام دادن کاری؛ خواندن و دعوت کردن به چیزی یا ا...
-
صلا زدن
لغتنامه دهخدا
صلا زدن . [ ص َ زَ دَ ] (مص مرکب ) آواز دادن برای طعام . آواز دادن . بانگ دادن . خواندن بسوی چیزی : برره قول کاسه گر کوس نوای نو زندبرسر خوانچه ٔ طرب مرغ صلای نو زند. خاقانی .زانکه زنی نان کسان را صلابه که خوری چون خر عیسی گیا. نظامی .به هر گوشه دو م...
-
خوان یغما
لغتنامه دهخدا
خوان یغما. [ خوا / خا ن ِ ی َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از خوانی باشد که کریمان بگسترانند و صلای عام دردهند و معنی آن خوان تاراج است چه یغما بمعنی تاراج باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) (از انجمن آرای ناصری ) : پراگنده ای گفتش ای خاکساربرو طبخی ا...