کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صق پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صق
لغتنامه دهخدا
صق . [ ص َق ق ] (ع مص ) بانگ کردن آفتاب پرست . (منتهی الارب ). || (اِ) میخی که در جای سخت به کره و زور کوفته شود. (منتهی الارب ). || در اصطلاح تجوید علامت خاصه است برای وقف ، اما بشرط وصل قبل .
-
واژههای همآوا
-
سق
واژگان مترادف و متضاد
سقفدهان، کام، نرمکام
-
سغ
لغتنامه دهخدا
سغ. [ س َ ] (اِ) پوشش و سقف خانه و گنبد و امثال آن . پوشش خانه . (رشیدی ) (برهان ). || نوعی از عمارت طولانی و دراز و آن را به عربی ازج خوانند. (برهان ). نوع عمارت است درازا و خمیده مانند طاق که به عربی ازج گویند. (رشیدی ) (آنندراج ). || شغ. سخ . (از ...
-
سق
لغتنامه دهخدا
سق . [ س َق ق ] (ع مص ) سرگین افکندن مرغ . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ).
-
سغ
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِ.) سوراخ .
-
سغ
فرهنگ فارسی معین
( ~ .) (اِ.) شاخ گاو.
-
سغ
فرهنگ فارسی معین
(سَ) (اِ.) سقف ، سقف خانه ، گنبد.
-
سق
فرهنگ فارسی معین
(سَ قّ) (اِ.) (عا.) سقف دهان ، کام . ؛~ کسی را با چیزی برداشتن سخت عادت داشتن شخص به آن چیز.
-
صغ
لغتنامه دهخدا
صغ. [ ص َغ غ ] (ع مص ) بسیار خوردن . (منتهی الارب ).
-
ثغ
لغتنامه دهخدا
ثغ. [ ث ُ ] (اِ) بمعنی بت . (از برهان ). و بعض محققان گفته اند که چون در فارسی ثاء مثلثه نباید این لفظ فُغ بفاست . (غیاث اللغة).
-
سغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شغ› [قدیمی] saq شاخ گاو.
-
سق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی، مخففِ سقف] saq[q] ۱. (زیستشناسی) [عامیانه] قسمت درونی فک اعلی؛ سقف دهان؛ کام.۲. [قدیمی] سقف.۳. [قدیمی] سقف خانه.۴. [قدیمی] گنبد.
-
سَق
لهجه و گویش بختیاری
saq کام، سقفِ دهان.
-
سَغ
لهجه و گویش تهرانی
کام (دهان)،پوشش، سقف