کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صاوی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صاوی
لغتنامه دهخدا
صاوی . (اِخ ) احمدبن محمد. رجوع به احمدبن محمد صاوی ... شود.
-
صاوی
لغتنامه دهخدا
صاوی . (ع ص ) خشک . (منتهی الارب ).
-
واژههای همآوا
-
ثاوی
فرهنگ فارسی معین
[ ع . ] (اِفا.)1 - فرودآینده . 2 - اقامت (دراز) کننده ، مقیم .
-
ساوی
لغتنامه دهخدا
ساوی . (اِخ ) ابوالفرج ... از کتاب مشهور صاحب بن عباد است که بحسن خط معروف و از بلاغت حظی وافر داشت . صاحب گوید: خط ابی الفرج یبهر الطرف و یفوت الوصف و یجمع صحة الاقسام و یزید فی نخوة الاقلام . او را اشعاری است و مشهورترین آن مرثیه ای است درباره ٔ فخ...
-
ساوی
لغتنامه دهخدا
ساوی . (ص نسبی ) منسوب است بساوه که شهری است بین ری و همدان . (الانساب سمعانی ) : و گفته اند ساوی باشد که شیعی نباشد و آبی الا خود شیعی نباشد. (کتاب النقض ص 219).گنج فضایل افضل ساوی شناس و بس کز علم مطلق آیت دوران شناسمش .خاقانی .
-
صعوی
لغتنامه دهخدا
صعوی . [ ص َ ] (ع ص نسبی ) منسوب به صعو. رجوع به صعو شود.
-
ثاوی
لغتنامه دهخدا
ثاوی . (ع ص ) نعت از ثواء. || فرودآینده . || اقامت دراز کننده . || مقیم : بیابانی است خالی از هر ثاوی و انیس و ویرانه ای است تهی از هر ساکن و جلیس . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 453).
-
ثاوی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] sāvi کسی که در مکانی اقامت طولانی کند؛ مقیم.
-
ساوی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به ساوه) sāvi از مردم ساوه.
-
جستوجو در متن
-
علی بولاقی
لغتنامه دهخدا
علی بولاقی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن حسین مسرعی ، مشهور به بولاقی . عالم در بیان . وی در سال 1307 هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : تبیان البیان بر حاشیه ٔ احمد صاوی بر شرح تحفةالاخوان دردیر، در علم بیان . (از معجم المؤلفین بنقل از فهرست الخدیویة ج...
-
علی درویش
لغتنامه دهخدا
علی درویش . [ ع َ ی ِ دَ ] (اِخ ) ابن حسن بن ابراهیم انکوری مصری ، مشهور به درویش . ادیب و نویسنده و شاعر بود و در قاهره در ماه محرم سال 1211 هَ . ق .متولد شد. وی در دانشگاه ازهر وارد گشت و نزد شیخ مهدی وقویسنی و صاوی تحصیل کرد. سپس متمایل به ادبیات ...
-
علی ببلاوی
لغتنامه دهخدا
علی ببلاوی . [ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن محمدبن احمدبن معوض حسینی ببلاوی مالکی ادریسی اشعری . وی در رجب سال 1251 هَ . ق . در «ببلاو» یکی از قرای تابع «دیروط» از استان «اسیوط» در مصر متولد شد. و تحصیلات خود را در ازهر انجام داد. از جمله ا...