کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شکرآمیز پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شکرآمیز
لغتنامه دهخدا
شکرآمیز. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] (ن مف مرکب ) آمیخته به شکر. (آنندراج ). شکرآمیخته . شکرآلود. کنایه از سخت شیرین : بر تلخ عیشی من اگر خنده آیدت شاید که خنده ٔ شکرآمیز می کنی .سعدی .برآمیزی و بگریزی و بنمایی و برْبایی فغان از قهر لطف اندوز و زهرشکّرآ...
-
جستوجو در متن
-
شکرآمیخته
لغتنامه دهخدا
شکرآمیخته . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) شکرآمیز. که با شکر آمیخته باشد. آمیخته با شکر. کنایه از سخت شیرین : همان قرصه ٔ شکّرآمیخته چو کنجد بر آن گرده ها ریخته . نظامی .و رجوع به شکرآمیز شود.
-
تلخ عیشی
لغتنامه دهخدا
تلخ عیشی . [ ت َ ع َ / ع ِ ] (حامص مرکب ) سختی زندگی . زندگی پرمصیبت . زندگانی ناگوار : مبر تلخ عیشی ز روی ترش به آب دگر آتشش بازکش . سعدی (بوستان ).چو تلخ عیشی من بشنوی به خنده درآی که گر به خنده درآیی جهان شکر گیرد. سعدی .بر تلخ عیشی من اگر خنده آی...
-
خنده آمدن
لغتنامه دهخدا
خنده آمدن . [ خ َ دَ / دِ م َ دَ ] (مص مرکب ) خندیدن . بخنده درآمدن . خنده کردن : وگرت خنده نیاید یکی کنند ببار. ابوالعباس عباسی .ز خر برگیرم و بر خود نهم بارخران را خنده می آید بدین کار. نظامی .از قیاسش خنده آمد خلق راکو چو خود پنداشت صاحب دلق را. م...
-
آمیز
لغتنامه دهخدا
آمیز. (نف مرخم ) به معنی آمیزنده ، در کلمات مرکّبه ، چون در مردم آمیز، رنگ آمیز و جز آن : امرد آنگه که خوبروی بودتلخ گفتار و تندخوی بودچون بریش آمد و بلعنت شدمردم آمیز و صلح جوی بود. سعدی . || (ن مف مرخم )به معنی آمیخته ، چون در آتش آمیز، حسرت آمیز، ...
-
بوسه
لغتنامه دهخدا
بوسه . [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) مرکب از: بوس + ه (پسوند سازنده ٔ اسم ) قبله . ماچ . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). عملی که حاصل می گردد از انطباق لبها به روی صورت یا دست کسی از روی محبت و یا احترام . و یا انطباق لبها به روی یک چیز مقدس و محترمی مانند قرآن ...
-
عیش
لغتنامه دهخدا
عیش . [ ع َ ] (ع اِ) زندگانی . (منتهی الارب ). حیات حیوانی . (از اقرب الموارد). زیست . زندگی : بر تو در سعادت همواره باز بادعیش تو باد دایم با یار مهربان . منوچهری .چون شهد و شکر عیشی از خوشی و شیرینی چون ریگ روان جیشی در پُرّی و بسیاری . منوچهری .عل...
-
شایستن
لغتنامه دهخدا
شایستن . [ ی ِ ت َ ] (مص ) لایق و درخور بودن . (بهار عجم ). سزاوار بودن . لایق و متناسب بودن . لیاقت داشتن . ارزیدن . (ناظم الاطباء). روا بودن . مشتقات این مصدر چنانکه در حاشیه ٔ مربوط به لغت «شاید» یادآور شدیم گاه بصورت وجه مصدری آید و جمله ٔ مرکب س...
-
خامه
لغتنامه دهخدا
خامه . [ م َ / م ِ ] (اِ) قلم . (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری ) (شرفنامه ٔ منیری ) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ) (فرهنگ اوبهی ) (ناظم الاطباء). نی تحریر (ناظم الاطباء). کِلک . صاحب فرهنگ آنندراج کلمات زیر را از صفات قلم و خامه می داند: «مشکبار، مشکبو...
-
شکر
لغتنامه دهخدا
شکر. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] (اِ) سکَّر. عسل القصب . سقخارن . معرب آن سُکَّر و فرانسه ٔ آن سوکر. با شکر از یک اصل است ، و گاهی در نظم به تشدید کاف آید. و در تداول عموم به کسر «ش » است . ابوالشفاء. (یادداشت مؤلف ). عصیر بسیار شیرینی که از بعضی نباتا...