کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شُتُرى پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
شُتُری بار کردن
لهجه و گویش تهرانی
پر خوری،لقمه درشت بر داشتن
-
جستوجو در متن
-
Solifugae
واژهنامه آزاد
عنکبوت های شتری
-
camel
دیکشنری انگلیسی به فارسی
شتر، رنگ شتری
-
camels
دیکشنری انگلیسی به فارسی
شتر ها، شتر، رنگ شتری
-
دوکوهانه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی) doko[w]hāne, dokuhāne دارای دو کوهان؛ شتری که دو کوهان دارد.
-
بازل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: بَوازِل] [قدیمی] bāzel شتری که دندان نیش درآورده و به بلوغ رسیده است.
-
جمل
دیکشنری عربی به فارسی
شتر , سار , مسافرت کردن با شتر , رنگ شتري
-
پیش قطار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی] pišqatār شتری که در قطار جلوتر از همه باشد؛ نخستین شتر از شتران قطارکرده.
-
بَحِيرَةٍ
فرهنگ واژگان قرآن
شتري که پنجمين حمل مادر خود باشد (طبق يک عقيده خرافي آن را رها مي کردند)
-
مرحلة
لغتنامه دهخدا
مرحلة. [ م ُ رَح ْ ح َ ل َ ] (ع ص ) شتری که بر آن پالان نهاده باشند . (منتهی الارب )(از متن اللغة). || شتری که او را فرود آورده باشند . (متن اللغة).
-
مخلفة
لغتنامه دهخدا
مخلفة. [ م ُ ل ِ ف َ ] (ع ص ) مؤنث مُخلِف . ناقه ای که آبستن نماید و نباشد. (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). ماده شتری که آبستن نماید ونباشد. (ناظم الاطباء). || شتری که از نه سالگی درگذشته باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد...
-
غنام
لغتنامه دهخدا
غنام . [ غ َن ْ نا ] (اِخ ) نام شتری است . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
رعودد
لغتنامه دهخدا
رعودد. [ رَ ع َ دَ ] (اِخ ) نام ماده شتری است . رَعود. (منتهی الارب ).
-
زادی
لغتنامه دهخدا
زادی . (ع ص ) شتری که نیکو راه رود. (از تاج العروس ).
-
معلوط
لغتنامه دهخدا
معلوط. [ م َ ] (ع ص )شتری که بر گردن او داغ باشد. (از اقرب الموارد).