کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شوی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
هفت شوی
لغتنامه دهخدا
هفت شوی . [ هََ ] (اِ مرکب )کنایه از آبای علوی یا سیارات سبع است : ننگری کاین چهارزن هموارهمی از هفت شوی چون زاید؟ناصرخسرو.
-
هم شوی
لغتنامه دهخدا
هم شوی . [ هََ ] (ص مرکب ) دو زن که در نکاح یک مرد باشند. (آنندراج ).بنانج . هبو. هوو. وسنی . ضره . (یادداشتهای مؤلف ).
-
شوی دیده
فرهنگ فارسی معین
(دِ) (ص مر.) زنِ بیوه .
-
تن شوی
لغتنامه دهخدا
تن شوی . [ ت َ ] (اِ مرکب ) تن شو. حوض و جوی آب و چشمه و امثال آنرا گویند عموماً. (برهان ). هرچه بدان تن شویند عموماً. (انجمن آرا). جوی یاچشمه که در او غسل کنند عموماً. (آنندراج ). حوض آب و جوی و چشمه و مانند آن و جوی آبی که در آن مردمان تن می شویند ...
-
جامه شوی
لغتنامه دهخدا
جامه شوی . [ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) گازر. (آنندراج ). رخت شوی . قصار. (ناظم الاطباء).غَسّال . (منتهی الارب ). لباس شوینده . جامه شوینده . آنکه جامه های شوخگن شوید. آنکه بمزد جامه ٔ کسان شوید.
-
دست شوی
لغتنامه دهخدا
دست شوی . [ دَ ] (نف مرکب ) دست شوینده . شوینده ٔ دست . کسی که دست را می شوید. (ناظم الاطباء). || (اِمص مرکب ) دست شوئی . تغسیل ید : بدو گفت کاین بار بر دست شوی تو با آب جو هیچ تندی مجوی . فردوسی .- دست شوی کردن ؛ دست شستن . تغسیل ید : ز بیغاره ٔ آن...
-
دندان شوی
لغتنامه دهخدا
دندان شوی . [ دَ ] (اِ مرکب ) دندان شو. سواک . مسواک . دندان زدای . دندان سای . دندان شویه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به مسواک و دندان آپریز شود.
-
رخت شوی
لغتنامه دهخدا
رخت شوی . [ رَ ] (نف مرکب ) رخت شو. مخفف رخت شوینده . کسی است که لباس و هر پارچه را می شوید. (فرهنگ نظام ). گازر. آنکه به مزد جامه ٔ کسان شوید. رجوع به رختشور شود.
-
ریگ شوی
لغتنامه دهخدا
ریگ شوی . (نف مرکب ) ریگ شو. کسی که می شوید ریگهای آمیخته به ذرات طلا را. (ناظم الاطباء). || (اِمص مرکب ) شستن ریگ تا خرده ٔ زر و نقره از آن حاصل کنند. (از غیاث اللغات ).- ریگ شو، ریگ شوی کردن ؛ شستن ریگ زرگری . (آنندراج ). شستن دانه ها و حبوب را در...
-
سینه شوی
لغتنامه دهخدا
سینه شوی . [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) آنکه سینه ٔ خود را میشوید. (ناظم الاطباء). || پاک کننده ٔ سینه . تهی سازنده ٔ سینه و در بیت زیر مجازاً برون کننده از دل . دل از مهر کسی پاک کننده : به قلب اندرون روسی کینه جوی زمهر سکندر شده سینه شوی .نظامی .
-
نادیده شوی
لغتنامه دهخدا
نادیده شوی . [ دَ / دِ ] (ص مرکب ) زنی که شوهر نکرده و دوشیزه باشد. (ناظم الاطباء). دوشیزه . باکره . دختر.
-
لوله شوی
لغتنامه دهخدا
لوله شوی . [ لو ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) شوینده ٔ لوله . که لوله شوید. || (اِ مرکب ) آلتی شستن لوله را.
-
مرده شوی
لغتنامه دهخدا
مرده شوی . [ م ُ دَ / دِ ] (نف مرکب ) شوینده ٔ جسد مرده . غسال . که جسد مردگان را شستشو و غسل دهد. که شغلش شستن و غسل دادن اموات است . مرده شو. مرده شور : به مرده شویان مانی ز روی بدنیتی اگر سه رویه خوهی سود خیز و مرده بشوی . سوزنی .زشت را گوهزار حله...
-
بی شوی
لغتنامه دهخدا
بی شوی . (ص مرکب ) بی شوهر. زنی که شوهر نداشته باشد.زن که او را شوهر نبود. زوجه که او را زوج نبود. (ناظم الاطباء). عزب . عزوبة. (منتهی الارب ) : دگر کودکانی که بی مادرندزنانی که بی شوی و بی چادرند. فردوسی .زنانی که بی شوی و بی پوشش اندکه کاری ندانند ...
-
بن شوی
لغتنامه دهخدا
بن شوی . [ ب ُ ] (اِ مرکب ) بن شوی غله که در زمین بماند. الحصیدة. (مهذب الاسماء). آنچه می ماند در زمین از بن کشت که داس آنرا وقت درویدن برجای بگذارد. (یادداشت بخط مؤلف ).