کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سکرة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سکرة
لغتنامه دهخدا
سکرة. [ س َ رَ ] (ع اِمص ) ضلالت و گمراهی . (آنندراج ) (منتهی الارب ). مستی . (آنندراج ). || شدت موت و غشی آن است . (آنندراج ). فیخه . ثقوة.فواق . (زمخشری ). سختی مرگ . (دهار). سختی و سرگردانی و مشقت و منه سکرة الموت . ج ، سکرات . (مهذب الاسماء).سکرة...
-
سکرة
لغتنامه دهخدا
سکرة. [ س َ ک َ رَ ] (ع ص ) دانه ٔ تلخ که با گندم آمیزد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
سکرة
لغتنامه دهخدا
سکرة. [ س َ ک ِ رَ ] (ع ص ) مؤنث سَکِر. (منتهی الارب ).
-
واژههای مشابه
-
سکره
فرهنگ فارسی معین
(سُ رَ یا رِ) (اِ.) [ معر. ] = اسکوره . اسکره . اسکرچه . سکرچه . سکرجه : 1 - کاسة گلی . 2 - پیاله ای است که مقداری معین جا بگیرد.
-
سکره
لغتنامه دهخدا
سکره . [ س ُک ْ ک َ رَ ](ع اِ) شکر (و آن اخص از سکر است ). (منتهی الارب ).
-
سکره
لغتنامه دهخدا
سکره . [ س ُک ْ ک ُ رَ / رِ / س ُک ْ ک َ رَ / رِ] (اِ) کاسه ای را گویند که از گل ساخته باشند. (برهان ). کاسه ٔ گلی که خرد باشد و اسکره نیز آمده . (غیاث ). کاسه ٔ گلی و آن را اسکوره نیز گویند : ز نقشبند خمیر تو مایه می یابدخم سکره به رنگ مصوران بهار.ا...
-
سکره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹اسکره، اسکوره، سکوره، اسکرچه، سکرچه› [قدیمی] sokko(a)re, sokre ظرفی که در آن خوردنی بریزند؛ کاسه یا پیاله سفالی؛ کاسه؛ پیاله.
-
سَکْرَةُ
فرهنگ واژگان قرآن
مستي (مراد از سکره و مستي موت ، حال نزع و جان مشغول به خودش است ، نه ميفهمد چه ميگويد و نه ميفهمد اطرافيانش در بارهاش چه ميگويند )
-
ابن سکره
لغتنامه دهخدا
ابن سکره . [ اِ ن ُ س ُک ْ ک َ رَ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن محمد شاعر. از اخلاف مهدی خلیفه ٔ عباسی . وفات 385 هَ .ق . دیوانی مشتمل بر پنجاه هزار بیت داشته است .و او در تشبیهات بدیعه و مجون و فکاهه معروف است .
-
واژههای همآوا
-
سکرت
فرهنگ فارسی معین
(سَ رَ) [ ع . سکرة ] (اِمص .) بی هوشی دم مرگ ، بی هوشی در حال احتضار.
-
سکرت
فرهنگ فارسی معین
(س رِ) [ فر. ] (ص .) پوشیده ، پنهان ، مخفی ، محرمانه .
-
سکرت
لغتنامه دهخدا
سکرت . [ س َ رَ ] (ع اِمص ) مستی : از سر نخوت و سکرت غرور بکثرت اتباع و اشیاع خویش از شهر بیرون آمد. (ترجمه تاریخ یمینی ). رجوع به سکرة شود. || غرور. خودخواهی . تکبر : ممکن است سکرت سلطنت ... او را بر این باعث باشد. (کلیله و دمنه ). امیر ابوالحرث از ...
-
سکرت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: سکرة، جمع: سَکَرات] [قدیمی] sakrat ۱. مستی.۲. گمراهی.۳. سختی مرگ.۴. بیهوشی دم مرگ؛ بیهوشی در حال احتضار.