کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سُّجُودِ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
bow
دیکشنری انگلیسی به فارسی
تعظیم، کمان، قوس، سجود، سرتکان دادن، خم شدن، تعظیم کردن، خم کردن، سر فرود اوردن، خمیده شدن، خمیدن، سجود کردن
-
genuflected
دیکشنری انگلیسی به فارسی
genuflected، زانو خم کردن، رکوع کردن، سجود کردن
-
genuflects
دیکشنری انگلیسی به فارسی
genuflects، زانو خم کردن، رکوع کردن، سجود کردن
-
genuflection
دیکشنری انگلیسی به فارسی
نسل کشیدن، خم کردن زانو، سجود
-
genuflect
دیکشنری انگلیسی به فارسی
genuflect، زانو خم کردن، رکوع کردن، سجود کردن
-
مسجد
واژهنامه آزاد
بروزن مفعل اسم مکان یعنی محل سجود
-
adoration
دیکشنری انگلیسی به فارسی
تقدیر، عشق ورزی، ستایش، پرستش، نیایش، ستایشگری، سجود
-
worship
دیکشنری انگلیسی به فارسی
عبادت، پرستش، ستایش، ستایشگری، سجود، پرستیدن، عبادت کردن، ستودن، پرستش کردن، ستایش کردن
-
سجاد
لغتنامه دهخدا
سجاد. [ س َج ْ جا ] (ع ص ) بسیار سجده کننده . (اقرب الموارد) (آنندراج ). مبالغه در سجود.
-
ارکان
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ رکن . 1 - پایه ها. 2 - در نماز: تکبیرة الاحرام ، قیام ، رکوع و سجود.
-
سَجَدَ
فرهنگ واژگان قرآن
سجده کرد (سجود يا سجده به معناي به رو بر زمين افتادن و پيشاني و يا چانه را بر زمين نهادن است )
-
سُجَّداً
فرهنگ واژگان قرآن
سجده کنان (جمع ساجد،سجود يا سجده به معناي به رو بر زمين افتادن و پيشاني و يا چانه را بر زمين نهادن است )
-
سَجَدُواْ
فرهنگ واژگان قرآن
سجده کردند(سجود يا سجده به معناي به رو بر زمين افتادن و پيشاني و يا چانه را بر زمين نهادن است )
-
آراب
لغتنامه دهخدا
آراب . (ع اِ) ج ِ اِرْب . اعضاء.- آراب سبعه ؛ مساجد سبعه است که گاه سجود بر زمین آید.|| آبله ها که بر اعضاء ظاهر شود. || پاره های گوشت .
-
صاحب افسر
لغتنامه دهخدا
صاحب افسر. [ ح ِ اَ س َ ] (ص مرکب ) تاجدار : قامت صاحب افسران حلقه ٔ افسری شده برده سجود افسرش با همه صاحب افسری .خاقانی .