کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سَمِعَهُ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سَمِعَهُ
فرهنگ واژگان قرآن
آن را شنيد
-
واژههای مشابه
-
سمعة
لغتنامه دهخدا
سمعة. [ س َ ع َ ] (ع مص ) یکبار شنودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).- اذن سمعة ؛ گوش شنوا. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
-
سمعة
لغتنامه دهخدا
سمعة. [ س ِ ع َ ] (ع اِ) هیئت و طریقه ٔ شنیدن . (ناظم الاطباء). || مؤنث سمع که ماده ٔ بچه ٔ گرگ از کفتار باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
سمعة
لغتنامه دهخدا
سمعة. [ س ُ ع َ ] (ع مص ) شنوانیدن عمل خیر خود را بمردم ، چنانکه ریا نمودن افعال حسنه تا مرا نیک پندارند. (آنندراج ) (غیاث ) : و دیگر آنکه ارادت ثواب و عقاب آن جهان و ریا و سمعة این جهان از معاملت منقطع باشد. (کشف المحجوب هجویری ص 127). محتسب عارف عل...
-
سمعه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: سمعَة] [قدیمی] som'e ۱. انجام دادن کار نیکو تا شخص نام خود را در افواه بیندازد و به نیکوکاری مشهور شود؛ ریاکاری.۲. (اسم) [مجاز] شهرت؛ نیکنامی؛ آوازۀ نیک.
-
سَمْعِهِ
فرهنگ واژگان قرآن
شنيدنش (گوشهايش )
-
اهل سمعه
لغتنامه دهخدا
اهل سمعه . [ اَ ل ِ س ُ ع َ / ع ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اهل ریا. ریاکار.
-
سمعة سيية
دیکشنری عربی به فارسی
انگشت نمايي , رسوايي , بدنامي
-
واژههای همآوا
-
صماح
لغتنامه دهخدا
صماح . [ ص ُ ] (ع ص ، اِ) خوی بدبوی . || گند بغل . || داغ . || جانوری است مانند گربه که پشم بد دارد. دابة دون الوبر. (اقرب الموارد). || پیه گداخته که دواء بر شکاف پانهند. || (مص ) داغ کردن . (منتهی الارب ).
-
سماح
لغتنامه دهخدا
سماح . [ س َ / س ِ] (ع مص ) جوانمرد گردیدن . (دهار) (آنندراج ) (منتهی الارب ). سخاوت کردن . (تاج المصادر بیهقی ). بخشیدن . (غیاث ) (منتهی الارب ). جوانمردی کردن . (آنندراج ). || (اِمص ) جوانمردی . (دهار). بخشش : اگرهمیدون بحر مکارمی نه عجب که خطهای ک...
-
سمعه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: سمعَة] [قدیمی] som'e ۱. انجام دادن کار نیکو تا شخص نام خود را در افواه بیندازد و به نیکوکاری مشهور شود؛ ریاکاری.۲. (اسم) [مجاز] شهرت؛ نیکنامی؛ آوازۀ نیک.
-
سَمْعِهِ
فرهنگ واژگان قرآن
شنيدنش (گوشهايش )