کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سمح پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
سمح
معنی
(سَ مِ) [ ع . ] (ص .)1 - بخشنده . 2 - آسان .
فرهنگ فارسی معین
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
سمح
فرهنگ فارسی معین
(سَ مِ) [ ع . ] (ص .)1 - بخشنده . 2 - آسان .
-
سمح
فرهنگ فارسی معین
(سَ مَ) [ ع . ] (مص ل .) جوانمرد گردیدن ، اهل بخشش شدن .
-
سمح
فرهنگ فارسی معین
(سَ) [ ع . ] (ص .) جوانمرد، بخشنده .
-
سمح
لغتنامه دهخدا
سمح . [ س َ ] (ع ص ) آسان و جوانمرد. (منتهی الارب )(آنندراج ). سفر. ج ، سُمَحاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از مهذب الاسماء). || عود سمح ؛ چوب بی گره . (منتهی الارب ) (آنندراج ). سمحاء. (ناظم الاطباء).
-
سمح
لغتنامه دهخدا
سمح . [ س َ م َ ] (ع مص ) جوانمرد گردیدن . جوانمرد کردن . || بخشیدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ).
-
واژههای مشابه
-
ابن سمح
لغتنامه دهخدا
ابن سمح . [ اِ ن ُ ؟ ] (اِخ ) یا ابن سمج . ابوالقاسم اصبغبن محمد غرناطی . از مشاهیر ریاضیین اندلس . نشأت او بغرناطه بوده است و با اینکه در ریاضی و هیئت مخصص بوده از طب نیز بهره داشته و شاگرد مسلمة مجریطی است . او راست : کتاب المدخل الی الهندسه فی تف...
-
واژههای همآوا
-
صمح
لغتنامه دهخدا
صمح . [ ص َ ] (ع مص ) گداختن گرما دماغ کسی را بگرمی خود. || تازیانه زدن کسی را. || درشتی کردن با کسی در سؤال و جز آن . (منتهی الارب ).
-
سمه
لغتنامه دهخدا
سمه . [ س ِ م َ ] (ع مص ) داغ کردن و نشان کردن . ج ، سمات . (برهان ). داغ کردن . (تاج المصادر بیهقی ). نشان کردن و داغ نمودن . (منتهی الارب ).
-
سمه
لغتنامه دهخدا
سمه . [ س ِ م َ / م ِ ] (اِ) به معنی سمر باشد که دست افزار جولاهگان است ، و آن جاروب مانندی باشد که بدان آهار بر روی تاره ٔ جامه کشند. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). آبگیر کوچک که جولاهان دارند و در مؤید به معنی ماله ٔ آهار و لیف جولاهان که ...
-
سمه
لغتنامه دهخدا
سمه . [ س ِم ْ م َ ] (ع اِ) کون . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
-
سمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سمر› [قدیمی] seme دستافزاری شبیه جارو که با آن به پارچه آهار میزنند.
-
سُمَّه
لهجه و گویش بختیاری
somma سنبه، وسیلهاى فلزى که چرم را با آنسوراخ کنند.
-
سمه
واژهنامه آزاد
سُمِه یا به معنای سوراخ است. سوراخ و سُمبه هم (همراه هم )در عبارات عامیانه کاریرد دارد