کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سراچهمهمانخانه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
all suite hotel
سراچهمهمانخانه
واژههای مصوّب فرهنگستان
[گردشگری و جهانگردی] مهمانخانه/ هتل که فقط سراچه در آن وجود دارد متـ . سراچههتل
-
واژههای مشابه
-
hotel
مهمانخانه
واژههای مصوّب فرهنگستان
[گردشگری و جهانگردی] مکانی برای اقامت مسافران و مهمانان و پذیرایی از آنها متـ . هتل
-
مهمان خانه
فرهنگ فارسی معین
( ~. نِ) (اِمر.) 1 - مهمان سرا، رستوران . 2 - اتاق مخصوص پذیرایی مهمان .
-
مهمان خانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) mehmānxāne ۱. اتاق مخصوص پذیرایی از مهمان.۲. = هتل
-
سراچه
واژگان مترادف و متضاد
۱. اندرون، درون ۲. خلوتخانه ۳. سرا ۴. سوئیت ۵. دنیا، جهان
-
suite 1
سراچه
واژههای مصوّب فرهنگستان
[عمومی، گردشگری و جهانگردی] اقامتگاهی که در آن تسهیلات خواب و نشیمن در فضاهایی جداازهم اما تودرتو قرار دارد
-
سراچه
فرهنگ فارسی معین
(سَ چَ یا چِ)(اِمصغ .)1 - سرای کوچک . 2 - خلوت خانه . 3 - صندوقچه ای که درون صندوق بزرگی قرار گیرد.
-
سراچه
لغتنامه دهخدا
سراچه . [ س َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) از: سرا(سرای ) + چه ، پسوند تصغیر. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). سرای کوچک . (آنندراج ) (برهان ). سرای خرد. (شرفنامه ٔ منیری ). خانه ٔ کوچک . (صحاح الفرس ) : در جامه ٔ کبود فلک بین و پس بدان کاین چرخ جز سراچه ٔ مات...
-
سراچه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ سرای] ‹سرایچه› [قدیمی] sarāče ۱. سرای کوچک؛ خانۀ کوچک.۲. خانۀ اندرونی.
-
مهمان
واژگان مترادف و متضاد
ضیف، مجلسی، مدعو، میهمان ≠ میزبان
-
guest
مهمان
واژههای مصوّب فرهنگستان
[شیمی] گونهای شیمیایی که یک حفره یا شکافی را در یک ساختمان مولکولی دیگر به نام میزبان پر میکند
-
مهمان
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ په . ] (اِ.) = میهمان : 1 - کسی که به خانة کسی دیگر برود و پذیرایی شود. 2 - آن که از سوی دیگری دعوت می شود و مورد پذیرایی قرار می گیرد. 2 - ویژگی آن که به طور موقت در یک فعالیت ، بازی و مانند آن ها شرکت می کند.
-
مهمان
لغتنامه دهخدا
مهمان . [ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اوچ تپه بخش ترکمان شهرستان میانه ، واقع در 20هزارگزی باختر بخش و 8هزارگزی راه شوسه میانه به تبریز با 265 تن سکنه آب آن از چاه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4).
-
مهمان
لغتنامه دهخدا
مهمان . [ م ِ ] (ص ، اِ) میهمان . کسی که بر دیگری وارد شود واز او با طعام و دیگر وسائل پذیرایی کنند. عافی . مقابل میزبان . کسی که او را به خانه ٔ خود خوانند و اکرام کنند. نزیل . (دهار). ضیف . (ترجمان القرآن ). عوف . (منتهی الارب ). ابن غبرا. بنواغبرا...