کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ستم دیده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
ستم پروری
لغتنامه دهخدا
ستم پروری . [ س ِ ت َ پ َرْ وَ ](حامص مرکب ) عمل ستم پرور. رجوع به ماده ٔ قبل شود.
-
ستم پیشه
لغتنامه دهخدا
ستم پیشه . [ س ِ ت َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ) ظالم . ستمکار. ستمگر : ترا دیو است اندر طبع رستم خو ستم پیشه به بند طاعتش گردن ببند و رستی از رستم .ناصرخسرو (دیوان چ کتابخانه ٔ تهران ص 962).بخراسان روم انصاف ستانم ز فلک کآن ستم پیشه پشیمان بخراسان یابم . ...
-
ستم خانه
لغتنامه دهخدا
ستم خانه . [ س ِ ت َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) کنایه از دنیا. (آنندراج ). ستم آباد. (مجموعه ٔ مترادفات ص 165).
-
ستم ران
لغتنامه دهخدا
ستم ران . [ س ِ ت َ ] (نف مرکب ) ستم کننده : شاه جهان مهدی ظفر یعنی شبان دادگرایام دجال دگر گرگ ستم ران پرورد.خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص 468).
-
ستم زدای
لغتنامه دهخدا
ستم زدای . [ س ِ ت َ زَ / زِ ] (نف مرکب ) نابودکننده ٔ ستم . برنده ٔ ستم . زداینده ٔ ظلم : بزدای زنگ خون ستمکاره را ز تیغخود تیغ توست صیقل زنگ ستم زدای .سوزنی .
-
ستم زدگی
لغتنامه دهخدا
ستم زدگی . [ س ِ ت َ زَ دَ /دِ ] (حامص مرکب ) ستمدیدگی . رجوع به ستم زده شود.
-
ستم زده
لغتنامه دهخدا
ستم زده . [ س ِ ت َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) ستمدیده . (آنندراج ).
-
ستم شریک
لغتنامه دهخدا
ستم شریک . [ س ِ ت َ ش َ ] (اِ مرکب ) کسی که در ستم کردن شریک بود. (آنندراج ). شریک ستم . شریک ظلم : دگر بجان تمنا بگو چه خواهی کردستم شریک جفاهای روزگار بیار.عبداللطیف خان (از آنندراج ).
-
ستم شکن
لغتنامه دهخدا
ستم شکن . [ س ِ ت َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) کنایه از عادل . (آنندراج ). کسی که دفع ظلم کند : زهی ستم شکنی کز حلاوت عدلت دهان راحت کون و مکان شود شیرین .عرفی (از آنندراج ).
-
ستم ظریف
لغتنامه دهخدا
ستم ظریف . [ س ِ ت َ ظَ ] (ص مرکب ) کسی که در پرده ٔ ظرافت ستم کند و این فعل را ظریفی گویند.(آنندراج ). کسی که ستم او ظریفانه بود : حسن است ستم ظریف یاری عشق است دلی نکرده کاری .درویش واله هروی (از آنندراج ).
-
ستم کش
لغتنامه دهخدا
ستم کش . [ س ِ ت َک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) مظلوم . (آنندراج ) : بعهد او چو ستمکاره مر ستم کش راستم کشنده ستمکاره را کند پر و بال .سوزنی (دیوان چ شاه حسینی ص 249).نی چون من هست در همه عالم ستم کشی نی چون تو هست در همه گیتی ستمگری . خاقانی .مزن آتش درین ...
-
ستم کننده
لغتنامه دهخدا
ستم کننده . [ س ِ ت َ ک ُ ن َن ْ دَ /دِ ] (نف مرکب ) ظالم . جابر. ظلم کننده : رعیت از تو امان یافته ز دست ستم از آن سبب که نه ای بر ستم کننده امین . سوزنی .داد ستمدیدگان بدهد تا ستم کنندگان چیره نگردند. (مجالس سعدی ).
-
ستم آباد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] setam[']ābād ۱. جایی که ظلم و ستم بسیار باشد.۲. [مجاز] دنیا.
-
ستم آمیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [قدیمی] setam[']āmiz ۱. آمیخته به ظلم و ستم.۲. (صفت) ظالم؛ بیرحم.
-
ستم اندیش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [قدیمی] setam[']andiš مردمآزار؛ ستمکار.