کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سبزه خانی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
سبزه میدان
لغتنامه دهخدا
سبزه میدان . [ س َ زَ م َ ] (اِخ ) نام میدانی است در تهران نزدیک میدان ارک در جلو بازار. رجوع به سبزمیدان شود. || نام میدانی است در رشت . || نام میدانی در قزوین مقابل عمارت عالی قاپو. رجوع به سبزمیدان شود.
-
سبزه میر
لغتنامه دهخدا
سبزه میر. [ س َ زَ ] (اِخ ) هفت فرسخ میانه ٔ شمال و مشرق قلعه گل است . (فارسنامه ٔ ناصری گفتار 2 ص 274).
-
سبزه ناک
لغتنامه دهخدا
سبزه ناک . [ س َ زَ / زِ ] (ص مرکب ) سبزه زار. دارای سبزه : خضر؛ جای سبزه ناک . (منتهی الارب ). اقضاب ؛ سبزه ناک شدن زمین . (منتهی الارب ).
-
سبزه وار
لغتنامه دهخدا
سبزه وار. [ س َ زَ ] (اِخ ) رجوع به سبزوار شود.
-
سبزه وند
لغتنامه دهخدا
سبزه وند. [ س َ زَ وَ ] (اِخ ) شاخه ای از تیره ٔ بسحاق هیهاوند از طایفه ٔ چهارلنگ بختیاری . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 76).
-
سبزه درسبزه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (موسیقی) sabzedarsabze = سبزدرسبز
-
سبزه زار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) sabzezār زمین سبز و خرم؛ زمینی که گیاه فراوان در آن روییده باشد؛ علفزار؛ چمنزار.
-
سبزه ناک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سبزناک› [قدیمی] sabzenāk جایی که در آن گیاههای تازه روییده؛ دارای سبزه؛ سبزهزار؛ جای سبز.
-
سبزه قبا
لهجه و گویش تهرانی
مرغی سبز رنگ
-
سبزه میان جنگل
دیکشنری فارسی به عربی
فسحة
-
گل و سبزه
فرهنگ گنجواژه
گلکاری.
-
جستوجو در متن
-
لبیبی
لغتنامه دهخدا
لبیبی . [ ل َ ] (اِخ ) از شعرای معروف اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است و مسعودسعد وی را اوستاد و سیدالشعرا خوانده در قصیدتی بمطلع:بنظم و نثر گر امروز افتخار سزاست مرا سزاست که امروز نظم و نثر مراست آنجا که گوید و مصراعی از لبیبی تضمین کند:بد...
-
تا
لغتنامه دهخدا
تا. (اِ) پهلوی ، tak عدد. شماره : عاصم هفت تا تیر داشت و به هرتائی مردی رابکشت . (کشف الاسرار ج 1 ص 548 از فرهنگ فارسی معین ).گاهی در شماره کردن بعدد، «تا» الحاق کنند: دوتا، ده تا، هزارتا، صدهزارتا، هزارهزارتا. و این «تا» چیزی بر معنی عدد نمی افزاید ...
-
استانبول
لغتنامه دهخدا
استانبول . [ اِ تام ْ ] (اِخ ) استامبول . اسلامبول . اسطمبول . اسطنبول . قسطنطنیه . قسطنطینیه . بوزنطیا . سابقاً پایتخت دولت عثمانی و یکی از مشهورترین بلاد عالم است . موقع و تقسیمات این شهر باعظمت از چهار قسمت عمده تشکیل شده :1 - خود استانبول و ایّوب...