کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
زندقة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
زندقة
لغتنامه دهخدا
زندقة.[ زَ دَ ق َ ] (ع اِمص ) زندیقی . اسم است تزندق را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : عنده زندقة. (اقرب الموارد). زندقه . بی دینی . بی مذهبی . انکار قیامت . زندیقی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : و این مانی شاگرد ف...
-
واژههای مشابه
-
زندقه
واژگان مترادف و متضاد
الحاد، شرک، ارتداد، کفر
-
زندقه
فرهنگ فارسی معین
(زَ دَ قِ) [ ع . زندقة ] (مص ل .) باطناً کافر بودن و تظاهر به ایمان کردن .
-
زندقه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: زندقَة] zandaqe ۱. زندیقی؛ بیدینی.۲. کفر باطنی با تظاهر به ایمان.
-
جستوجو در متن
-
heterodoxy
دیکشنری انگلیسی به فارسی
هتروزیسی، زندقه، ارتداد
-
کفر
واژگان مترادف و متضاد
۱. ارتداد، الحاد، بتپرستی، بیدینی، زندقه، شرک ۲. کفران، ناسپاسی، ناشکری ۳. قیر ≠ ایمان
-
الحاد
واژگان مترادف و متضاد
ارتداد، بتپرستی، بدآیینی، بددینی، بدکیشی، بدمذهبی، رجز، رفض، زندقه، شرک، کفر
-
ابن اخی شاکر
لغتنامه دهخدا
ابن اخی شاکر. [اِ ن ُ اَ ک ِ ] (اِخ ) یکی از رؤسای متکلمین زندقه (مانویه ) که به اسلام تظاهر می کرده است . (ابن الندیم ).
-
ابن طالوت
لغتنامه دهخدا
ابن طالوت . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) یکی از رؤسای متکلمین زندقه (مانویّه ) که به اسلام تظاهر میکرده . (ابن الندیم ).
-
ابوشاکر
لغتنامه دهخدا
ابوشاکر. [ اَ ک ِ ] (اِخ ) یکی از رؤسای متکلّمین زندقه (مانویه ) که باسلام تظاهر میکرده است .
-
ابویحیی
لغتنامه دهخدا
ابویحیی . [ اَ بو ی َ یا ] (اِخ ) الرئیس . یکی از رؤسای مذهب (زندقه ) مانویه در دولت عباسیه بوده است . (ابن الندیم ).
-
گردآخر
لغتنامه دهخدا
گردآخر. [ گ ِ خ ُ ] (اِ مرکب ) آخُرِ گِرد. آخر مدور : یک خر نخوانمت که یکی کاروان خری گرد آخرت پر از علف کفر و زندقه .سوزنی .
-
فاردون
لغتنامه دهخدا
فاردون . (اِخ ) کسی که ظاهراً مانی شاگرد او بوده است : این مانی شاگرد فاردون بود و پس طریقت زندقه آورد. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص 20). رجوع به مانی شود.