کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
زنجی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
زنجی
معنی
(زَ نْ) (ص نسب .) نک زنگی .
فرهنگ فارسی معین
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
زنجی
لغتنامه دهخدا
زنجی . [ زِ جی ی ] (ع اِ) واحد زنج . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یک نفر زنگی . زَنجی . زنگی . ازاهالی زنگ . (از ناظم الاطباء). منسوب به زنگ . از اهل زنگ . یک تن از مردم زنج . از مردم زنج . از مردم زنگبار. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به زنگی...
-
زنجی
فرهنگ فارسی معین
(زَ نْ) (ص نسب .) نک زنگی .
-
واژههای مشابه
-
زنجي
دیکشنری عربی به فارسی
زنگي , سياه , کاکا , سياه پوست
-
ابن زنجی
لغتنامه دهخدا
ابن زنجی .[ اِ ن ُ زَ ] (اِخ ) محمدبن اسماعیل کاتب ، مکنی به ابوعبداﷲ. او صاحب خطی نیکو بود و از اوست : کتاب الکُتّاب و الصناعة و نیز مجموعه ٔ رسائلی . (ابن الندیم ).
-
جستوجو در متن
-
زنگی
دیکشنری فارسی به عربی
زنجي
-
کاکا
دیکشنری فارسی به عربی
زنجي
-
سیاه پوست
دیکشنری فارسی به عربی
زنجي
-
سیاه
دیکشنری فارسی به عربی
اسود , رصيف الميناء , زنجي , وسخ
-
ذهلول
لغتنامه دهخدا
ذهلول . [ ذُ ](اِخ ) نام کوهی است سیاه . و اصمعی آرد : اذا جبل الذهلول زال کانه من البعد زنجی علیه جوالق .|| نام موضعی است که آنرا معدن الشجرتین نیز گویند.
-
زنج
لغتنامه دهخدا
زنج . [ زَ / زِ ] (ع اِ) زنگ که گروهی است از سیاهان . زنجی یکی . ج ، زنوج . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). زنگی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : و عجاجة ترک الحدید سوادهازنجاً تبسم او قذالا شائبا.متنبی (از اقرب الموارد...
-
ابن مسجح
لغتنامه دهخدا
ابن مسجح . [ اِ ن ُ م ِ ج َ /م ُ ج ِ ] (اِخ ) ابوعثمان . از خنیاگران مشهور اوائل اسلام . اصلاً زنجی بود و در حجاز میزیست . بعض آهنگهای فارسی و رومی را با اشعار عرب تطبیق کرد و چندین بار به شام رفت و با عبداﷲبن مروان خلطه و آمیزش داشت .
-
صاحب الدعوة
لغتنامه دهخدا
صاحب الدعوة. [ ح ِ بُدْ دَع ْ وَ ] (اِخ ) لقب ابومسلم مروزی خراسانی . رجوع به ابومسلم مروزی شود : کجاست ضرب تبرزین صاحب الدعوةکجاست احمد زنجی و خرد (کذا) آهنگر. ناصرخسرو.و ابن مقنع به روزگار ابومسلم صاحب الدعوة [ العباسیة ] سرهنگی بود از سرهنگان خراس...
-
جشم
لغتنامه دهخدا
جشم . [ ج َ ش ُ ] (اِ) به پارسی چاکشو گویند و اهل هری او را فحجن گویند و به سیستان نش گویند و به خوارزمی جاکج گویند و جاکجو. دانه ای است که پوست او سیاه و نرم و روشن و جرم او پهن باشد و پوست او صلب بود به عدس ماند اندکی بزرگتر باشد و آن دو گونه بود: ...