کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
رفیقی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
رفیقی
لغتنامه دهخدا
رفیقی . [ رَ ] (اِخ ) آملی . از گویندگان ایرانی الاصل فارسی زبان دربار اکبرشاه و از مردم آمل بود. وی به هندوستان سفر کرد و در اکبرآباد اقامت گزید. بیت زیر ازوست :زخم شمشیر جفای تو به مرهم بستم تا ازو چاشنی درد تو بیرون نرود. (از قاموس الاعلام ترکی ج ...
-
رفیقی
لغتنامه دهخدا
رفیقی . [ رَ ] (اِخ ) شاعری است متوفی بسال 939 هَ . ق . او راست دیوانی به ترکی . (یادداشت مؤلف ).
-
رفیقی
لغتنامه دهخدا
رفیقی . [ رَ ] (حامص ) رفاقت و مؤانست و همدمی و مصاحبت و دوستی . (ناظم الاطباء).
-
واژههای مشابه
-
رفیقی تبریزی
لغتنامه دهخدا
رفیقی تبریزی . [ رَ قی ِ ت َ ] (اِخ ) از گویندگان قرن دهم هجری قمری بود در تبریز به مطربی اوقات صرف می کرد و در آن کار نقشها و صورتها تصنیف کرده بود. بیت زیر ازوست :عمری است که من عاشق رخسار بتانم سودازده ٔ زلف بتان از دل و جانم .(از دانشمندان آذربای...
-
رفیقی تفرشی
لغتنامه دهخدا
رفیقی تفرشی . [ رَ قی ِ ت َ رِ ] (اِخ ) میرزامحمد علی از گویندگان قرن سیزدهم هجری قمری و از سادات طباطبایی از محال قم بود و سالها در اصفهان تحصیل نمود و در علوم ریاضی مهارتی داشت . گاهی شعر می گفت که از آن جمله است :در طرف چمن مرغ دل آرام نگیردپیداست...
-
رفیقی یزدی
لغتنامه دهخدا
رفیقی یزدی . [ رَ قی ِ ی َ ] (اِخ ) شاگرد ملا حیرتی از گویندگان قرن دهم هجری قمری مردی بی قید و بی ادب و لاابالی و قمارباز و در عین حال صاحب ذوق بود. صادقی کتابدار داستانی درباره ٔ رفتار وی نسبت به دیوان و شعر امیرخسرو دهلوی یاد می کند و گوید شب در خ...
-
جستوجو در متن
-
حسدناک
لغتنامه دهخدا
حسدناک . [ ح َ س َ ] (ص مرکب ) حسود : رفیقی کو بود بر تو حسدناک به خاکش ده که نرزد صحبتش خاک .نظامی .
-
آسان گذار
لغتنامه دهخدا
آسان گذار. [ گ ُ ] (نف مرکب ) سَمح : رفیقی نیک یار از لشکری به دلی آسان گذار از کشوری به . (ویس و رامین ).|| سهل انگار. مسامح . سهل .
-
شعرباره
لغتنامه دهخدا
شعرباره . [ ش ِ با رَ / رِ ] (ص مرکب ) شعردوست . بسیار عاشق شعر. (یادداشت مؤلف ) : رفیقی داشتم عالی ستاره دلی چون آفتاب و شعرباره .عطار.
-
بی دیدار
لغتنامه دهخدا
بی دیدار. (ص مرکب ) (از: بی + دیدار) بی جمال . زشت . (یادداشت مؤلف ). مقابل دیداری : مرا رفیقی امروز گفت خانه بسازکه باغ تیره شد و زردروی و بی دیدار. فرخی .رجوع به دیدار شود.
-
همزاد
لغتنامه دهخدا
همزاد. [ هََ ] (ص مرکب ) رفیقی که در زاد و راحله شریک باشد. (از برهان ). گمان نمیرود که جزء دوم این ترکیب ، زاد (واژه ٔ عربی به معنی توشه ) باشد و مؤلف برهان با معنی دوم همزاد چنین تعبیری برای لفظ «زاد» کرده است .
-
جان سخنگوی
لغتنامه دهخدا
جان سخنگوی . [ ن ِ س ُ خ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) جان سخن گوینده . جان ِ گویا. روان سخن گو. نفس ناطقه : تویی جان سخنگوی حقیقی که با روح القدس دائم رفیقی .ناصرخسرو.
-
نیک یار
لغتنامه دهخدا
نیک یار. (ص مرکب ) مشفق . موافق . صمیم . مونس . مشفق : نوشتم یکی نامه ٔ دوست وارکه هم دوست بوده ست و هم نیک یار. دقیقی .چو سیماه برزین شنید این سخن بدو گفت کای نیک یار کهن . فردوسی .رفیقی نیک یار از لشکری به دلی آسان گذار از کشوری به .فخرالدین اسعد.