کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
رضی الدین پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ] (اِخ ) محمدبن حسن استرآبادی . رجوع به رضی (امام رضی الدین محمدبن حسن ...) شود.
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ] (اِخ ) محمدبن محمد شفیع مؤلف کتاب «مطلع» به زبان فارسی در علم عروض و قافیه و بدیع و معانی و بیان که خود مستوفی دربارشاه عباس ثانی (1077 - 1052 هَ . ق .) بوده است . رجوع به فهرست کتابخانه ٔ سپهسالار ج 2 ص 450 و 451 شود.
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ] (اِخ ) یا رضی الدین نیشابوری . استاد الائمة، دانشمند و شاعر نیمه ٔ دوم قرن 6 (وفات 598 هَ . ق .). عوفی او را در فقه و خلاف صاحب اطلاع و اثر دانسته و گفته است که هرگاه از اشتغال به این گونه مطالب خسته می شد قصیده ای نظم م...
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ] (اِخ ) یوسف بن حیدرةبن حسن رهبی ، مکنی به ابوالحجاج طبیب ، شاگرد ابراهیم سامری است . وی از شرح فصول ابن الطبیب و مختصر ابن ابی صادق تهذیبی ترتیب داده است . (یادداشت مؤلف ). رجوع به عیون الانباء ج 1 ص 263 و 264 و 265 و ج...
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ](اِخ ) رضی الدین بن عبدالرحمان بن احمد هیتمی سعدی . فاضل مصری از بنی سعد (وفات : مکه 1041 هَ . ق ./ 1631 م .). نسبت وی به محله ٔ ابوالهیتم [مصر] است . وی متصوف بود و عده ای از کتب را مختصر کرد و رساله ای در ترجمه ٔ شیخ اک...
-
رضی الدین
لغتنامه دهخدا
رضی الدین . [ رَ ضی یُدْ دی ] (ع اِ مرکب ) پسندیده ٔ دین . (فرهنگ فارسی معین ).
-
واژههای مشابه
-
رضی ً
لغتنامه دهخدا
رضی ً. [ رِ ضَن ْ ] (ع مص ) خشنود شدن . (مصادر اللغه ٔ زوزنی ) (دهار) (ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص 52) (از اقرب الموارد). خشنود گردیدن .- رَضی َ اﷲ عنه (عنها) ؛ که خدای از آن مرد (یا از آن زن ) خشنود باد. که خشنود باد خدای از وی . سنیان پس از ...
-
رضی ً
لغتنامه دهخدا
رضی ً. [ رِ ضَن ْ ](ع ص ) رجل رِضی ً؛ مرد خوش پسندیده . (منتهی الارب ).
-
رضی ً
لغتنامه دهخدا
رضی ً. [ رُ ضَن ْ ] (ع مص ) رَضی ً. مصدربه معنی رِضی ً. (منتهی الارب ). رجوع به رِضی ً شود.
-
رَّضِيَ
فرهنگ واژگان قرآن
خشنود است
-
رضیالدین
فرهنگ نامها
(تلفظ: raziy(y)oddin) (عربی) پسندیدهی آیین و دین ؛ (در اعلام) نام چند تن از مشاهیر .
-
فاضل رضی
لغتنامه دهخدا
فاضل رضی . [ ض ِ ل ِ رَ ] (اِخ ) رجوع به رضی استرابادی شود.
-
رضی آرتیمانی
لغتنامه دهخدا
رضی آرتیمانی . [ رَ ی ِ تی ] (اِخ ) رضی ارتیمانی . رجوع به رضی (میرزا رضی پدر میرزا ابراهیم ...) شود.
-
رضی امیرالمؤمنین
لغتنامه دهخدا
رضی امیرالمؤمنین .[ رَ ی ِ اَ رُل ْ م ُءْ م ِ ] (اِخ ) نظام الملک . (فرهنگ فارسی معین ). لقب خواجه ٔ بزرگ ابوعلی حسن به علی بن اسحاق نظام الملک از طرف المقتدی باﷲ خلیفه ٔ عباسی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به ابوعلی (حسن بن علی ...) و نظام الملک و حبیب ...
-
رضی انصاری
لغتنامه دهخدا
رضی انصاری . [ رَ ی ِ اَ ] (اِخ ) یا رضی شاطبی . رجوع به رضی (رضی شاطبی ...) شود.