کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
راهب درویش و ساءل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
راهب درویش و ساءل
دیکشنری فارسی به عربی
راهب
-
واژههای مشابه
-
قلمرو راهب
دیکشنری فارسی به عربی
رياسة الدير
-
راهب بزرگ
دیکشنری فارسی به عربی
رييس الدير
-
راهب صومعه
دیکشنری فارسی به عربی
راهب
-
جستوجو در متن
-
درویش دار
لغتنامه دهخدا
درویش دار. [ دَرْ ] (نف مرکب ) دارنده ٔدرویش . نوازنده ٔ درویش . تیماردار و مراقبت و محافظت کننده ٔ درویش : و مردمش [ مردم همدان ] غریب دوست باشند و درویش دار. (مجمل التواریخ و القصص ).
-
درویش نوازی
لغتنامه دهخدا
درویش نوازی .[ دَرْ ن َ ] (حامص مرکب ) عمل درویش نواز. اکرام و انعام کردن و نواختن درویش را. درویش داری : به جوانمردی و درویش نوازی مشهوربه توانگردلی و نیک نهادی مشهود.سعدی .
-
درویش پرور
لغتنامه دهخدا
درویش پرور. [ دَرْ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) درویش پرورنده . تربیت کننده و پرورنده ٔدرویش ؛ که عنایت و توجه به درویش دارد : که پروردگار توانگر توئی توانا و درویش پرور توئی .سعدی .
-
درویش داری
لغتنامه دهخدا
درویش داری . [ دَرْ ] (حامص مرکب ) حالت و عمل درویش دار. درویش نوازی . تیمارداری درویشان : انصاف در آن است که در همدان اگر امن باشد هیچ شهری در اسلام مقابل آن نباشد از فراخی نعمت و درستی هوا و آب وغریب دوستی و درویش داری . (مجمل التواریخ و القصص ).
-
درویش نواز
لغتنامه دهخدا
درویش نواز. [ دَرْ ن َ ] (نف مرکب ) درویش نوازنده . نوازنده ٔ درویش . درویش دوست . درویش دار : درویش نواز و میهمان دوست اقبال درو چو مغز در پوست .نظامی .
-
درویش رنگ
لغتنامه دهخدا
درویش رنگ . [ دَرْ رَ ] (ص مرکب ) به رنگ و سیرت و حال درویشان . درویش صفت : چو دید آن خردمند درویش رنگ که بنشست و برخاست بختش به جنگ .سعدی .
-
پادشاه و درویش
فرهنگ گنجواژه
دارا و ندار.
-
توانگر و درویش
فرهنگ گنجواژه
غنی و فقیر.
-
درویش وار
لغتنامه دهخدا
درویش وار. [ دَرْ ] (ص مرکب ) چون درویش . بسان درویشان . همانند درویشان . درویش گونه : یکی نصیحت درویش وار خواهم کردکه این موافق شاه زمانه می آید. سعدی .پادشاهان را ثنا گویند و مدح من دعائی می کنم درویش وار.سعدی .