کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ذلة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
زلط
لغتنامه دهخدا
زلط. [ زَ ] (ع اِ) رفتار و شتاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || (مص ) به شتاب رفتن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بلعیدن . || برهنه کردن کسی خود را از همه ٔ لباسی که در بر دارد. عریان کردن خود. کاملاً لخت شدن . || (اِمص ) مسکنت...
-
زلة
لغتنامه دهخدا
زلة. [ زَل ْ ل َ ] (ع اِ) لغزش پای در گل و لغزش در سخن . اسم است زلیل را. (منتهی الارب ). لغزش پای در گل . سقط و خطا و لغزش در سخن . ج ، زلات . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گناه و خطای بی اراده . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). گناه . (دهار). خ...
-
زلة
لغتنامه دهخدا
زلة. [ زَل ْ ل َ / زُل ْ ل َ ] (ع اِ) نیکویی و هنر و کار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
زلة
لغتنامه دهخدا
زلة. [ زِل ْ ل َ ] (ع اِ) سنگریزه یا سنگریزه های تابان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || نوع و هیأت لغزش . (ناظم الاطباء).
-
زلة
لغتنامه دهخدا
زلة. [ زُل ْ ل َ ] (ع اِ) تاسه . تنگی نفس و دمه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
ضلة
لغتنامه دهخدا
ضلة. [ ض َل ْ ل َ ] (ع اِمص ) سراسیمگی . (منتهی الارب ). حیرت . || غیبت ، به خیر باشد یا به شر. (منتهی الارب ). || گمراهی . (منتهی الارب ).
-
ضلة
لغتنامه دهخدا
ضلة. [ ض ِل ْ ل َ ] (ع اِمص ) گمراهی . (منتهی الارب ). گمرهی . ضلال . ضلالت . || ذهب دمه ضلةً؛ رایگان رفت خون او. (منتهی الارب ). || و هو ابنه لِضلة؛ او فرزند زناست . || هو تبع ضلة (بالاضافه و بالنعت )؛ آن بلایی است بی خیر. (منتهی الارب ).
-
ضلة
لغتنامه دهخدا
ضلة. [ ض ُل ْ ل َ ] (ع اِمص ) رهنمونی کامل . (منتهی الارب ). حذق در دلالت .
-
ذلت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ذلّة] zellat ذلیل شدن؛ خوار شدن؛ پست و زبون شدن؛ خواری؛ زبونی.
-
زلت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: زلّة، جمع: زَلاّت] [قدیمی] zallat ۱. خطا؛ لغزش.۲. (اسم) گناه.
-
ذِلَّةٌ
فرهنگ واژگان قرآن
ذلت -خواري - کوچکي - ناتواني(ذلت در اصل لغت به معناي چيزي است که دستيابي بدان آسان است ، حال چه دستيابي محقق و چه فرضي)
-
ظُلَّةٌ
فرهنگ واژگان قرآن
ابري است سايه افکن ، و بيشتر به ابري ظلة ميگويند که عواقب ناگواري داشته باشد - سايبان
-
ظَلَّتْ
فرهنگ واژگان قرآن
دائماً بود (در عبارت "فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ "کلمه ظلت از ظل است که يکي از افعال ناقصه بوده که اسم و خبر ميگيرد و در اينجا اسمش کلمه اعناقهم و خبرش خاضعين ميباشد يعني گردنهايشان دائماً خاضع مي شود يا سربه زير مي شوند)
-
ظَلْتَ
فرهنگ واژگان قرآن
دائماً بودي (از افعال ناقصه است که معني اش با عبارت بعدش کامل مي گردد.در عبارت "ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاکِفاً "همواره ملازمش بودي )
-
ذلت
واژهنامه آزاد
خواری؛زبونی؛پستی