کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دِرمنه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جارو
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) جاروب ، درمنه .
-
sagebrush
دیکشنری انگلیسی به فارسی
sagebrush، درمنه، برنجاسف
-
sagebrushes
دیکشنری انگلیسی به فارسی
sagebrushes، درمنه، برنجاسف
-
شاوزد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹جاوزد، جاورد› (زیستشناسی) [قدیمی] šāvazd نوعی خار سفید شبیه درمنه.
-
دریمنه
لغتنامه دهخدا
دریمنه . [ دَ م َ ن َ / ن ِ ] (اِ) درمنه که نوعی از افسنتین است . (ناظم الاطباء). رجوع به درمنه شود.
-
ثاغم
لغتنامه دهخدا
ثاغم . [ غ ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ثغم : لون ثاغم ؛ رنگی مانند درمنه سپید. || رأس ثاغم ؛ سری تمام سپید چون درمنه .
-
غرفج
لغتنامه دهخدا
غرفج . [ غ ُ ف ُ ] (اِ) درمنه و آتشگیره . (برهان قاطع) (آنندراج ). درمنه که آتش زود در او گیرد. گرفج . (فرهنگ رشیدی ). رجوع به درمنه شود. || هر هیزمی که زود آتش در آن افتد، وبه عربی ابوسریع خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ).
-
wormseeds
دیکشنری انگلیسی به فارسی
کرمسید، تخم درمنه، داروی ضد کرم
-
خنجک
لغتنامه دهخدا
خنجک . [ خ ِ ج َ ] (اِ) درمنه . (ناظم الاطباء).
-
جاورد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹جاوزد، جاوز› (زیستشناسی) jāvard خار؛ نوعی خار سفید؛ سپیدخار؛ درمنۀ سپید.
-
وخشیرک
لغتنامه دهخدا
وخشیرک . [ وَ رَ ] (اِ) درمنه ٔ خراسانی باشد مشهور به درمنه ٔ ترکی و معرب آن وخشیرق است . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به تحفه ٔ حکیم مؤمن شود.
-
خشکن
لغتنامه دهخدا
خشکن . [خ ُ ک َ ] (اِ) درمنه . الشکع. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
ورک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) varak بوتهای خاردار با ساقههای پُرخار که برای سوزاندن به کار میرفته؛ درمنه؛ علف جاروب.
-
اثغام
لغتنامه دهخدا
اثغام . [ اِ ](ع مص ) اثغام رأس ؛ چون درمنه سپید شدن موی سر. || اِثغام اناء؛ پر کردن خنور را. || اثغام کسی ؛ بخشم آوردن او را. || شاد کردن . || اثغام وادی ؛ درمنه رویانیدن آن .
-
شاوزد
لغتنامه دهخدا
شاوزد. [ وَ ] (اِ) خار سفیدی باشد شبیه به درمنه که آن را بعربی ثَغام گویند. (برهان قاطع) (ازفرهنگ رشیدی ) (آنندراج ). اسم سوکه است سفید شبیه به شیح و بعربی ثغام نامند. (فهرست مخزن الادویه ). خار سپید که جاوزد نیز گویند و بعربی ثغام خوانند و در قاموس ...