کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دوپود پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
دوپود
لغتنامه دهخدا
دوپود. [ دُ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) دوپوده . (ناظم الاطباء). دارای دوپود: دیابوذ، دَنبوذ. جامه ٔ دوپود. (منتهی الارب ). دیبوذ (معرب دوپود) ذونیرین . ذات نیرین (جامه ). قسمی جامه که معرب آن دیبود است و آن را دوباف نیز گویند. (یادداشت مؤلف ): ثوب منیر؛ ...
-
جستوجو در متن
-
دیبود
لغتنامه دهخدا
دیبود. [ دَ ] (معرب ، اِ) جامه ٔ دوپود.
-
دیبوذ
لغتنامه دهخدا
دیبوذ. [ دَ ] (معرب ، اِ) جامه ٔ دوپود. (ناظم الاطباء). معرب است . دبود. ج ، دیابیذ. دیابود. (از منتهی الارب ). اصل آن دوبوذ بمعنی جامه ٔ دوپوددار است . ثوب ذونیرین . (از المعرب جوالیقی ص 139). جامه ای که پود آن قوی تر است . دوپود. جامه ای که دوپود د...
-
ذونیرین
لغتنامه دهخدا
ذونیرین . [ ن َ رَ ] (ع ص ) دوپود (جامه ). دیبود (معرب دوپود). || رجل ذونیرین ؛ سخت قوی .که شدت دو برابر حال اوست . (المزهر سیوطی ص 313).
-
دوباف
لغتنامه دهخدا
دوباف . [ دُ ] (ص مرکب ) دوپود. ثوب مُنَیَّر و آن قسمی پارچه است . (یادداشت مؤلف ).
-
دیابوذ
لغتنامه دهخدا
دیابوذ. [ دَ ] (معرب ، اِ) دیابود. در فارسی دُوابوذ بمعنی جامه ٔ دوپود بود و بعضی آن را جمع دیبوذ دانسته و ابوعبید اصل کلمه را دوبوذ فارسی میداند. (از المعرب جوالیقی ص 138 و 139). دیابوذ و دیابیذ جمع دیبوذ جامه ٔ دوپود معرب است و ربما عرب بدال مهمله ...
-
دوپوده
لغتنامه دهخدا
دوپوده . [ دُ دَ / دِ ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) دوپود. پارچه ای که مخطط بافته شده باشد و یا پارچه ای که دارای خطوطی بود از دو رنگ . (ناظم الاطباء).
-
دوابوذ
لغتنامه دهخدا
دوابوذ. [ دُ ] (معرب ، اِ) دیابوذ، و آن پارچه ای است که بر دو پود بافته می شود. (از المعرب جوالیقی ص 138). دوپود. دوپوده . دیبوذ. (منتهی الارب ). رجوع به دیابوذ شود.
-
دوبوذ
لغتنامه دهخدا
دوبوذ. [ دُ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) «دیابوذ» پارچه ای است که در نیرین بافته می شود و آن بنظر می رسد جمع «دیبوذ» بر وزن فیعول باشد. ابوعبید گفته است : اصل آن در فارسی دوبوذ است . (از المعرب جوالیقی ص 139). دوبود. دوپود.