کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
درة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان کاشان . واقع در 18هزارگزی جنوب باختری کاشان ، با 250 تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سیاخ بخش مرکزی شهرستان شیراز. واقع در 48هزارگزی جنوب باختری شیراز و 25هزارگزی راه شوسه ٔ کازرون به شیراز، با 105 تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ قره آغاج وراه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْ رَ ] (اِخ ) نام ولایتی است از ملک بدخشان که مردم آنجا به خوش صورتی مشهورند و انار خوب در آنجا می شود. (برهان ).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْرَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ایوه بخش ایذه شهرستان اهواز واقع در60 هزارگزی باختر ایذه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْرَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میانکوه بخش مهریز شهرستان یزد. واقع در 20هزارگزی جنوب مهریز و 17هزارگزی راه یزد، با 694 تن سکنه . آب آن از چشمه و قنات و راه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 10).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دَرْه ْ ] (ع مص ) ناگاه درآمدن و برآمدن و نمایان شدن . (از منتهی الارب ). || دفع نمودن از کسی و راندن . (از منتهی الارب ). دفع کردن از کسی . (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دِرْ رَ / رِ ] (اِ) دِرَّة. تازیانه . پوستی چند باشد باریک که برهم بدوزند یا برهم ببافند و گناهکاران را بدان تنبیه سازند و گاه باشد که دهل و نقاره را بدان نوازند. (برهان ) (جهانگیری ). چرمی که محتسب بدان حد زند. (غیاث ). گویا معرب تُرنا باشد،...
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دُرْ رَ ] (اِ) دلیل و برهان . (برهان ).
-
دره
لغتنامه دهخدا
دره . [ دُرْ رَ ] (ع اِ) درة. مروارید بزرگ . (غیاث ). || یک مروارید. مرواریدی درشت و از جنسی خوب . ج ، دُرّات و دُرَر : ای صاحبی که کف جود تو روز بزم خورشید دره ذره و ابرگهر نم است . سوزنی .|| ثمره ٔ علیق . (یادداشت مرحوم دهخدا).
-
دره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹در› (جغرافیا) darre زمین دراز و کشیده میان دو رشتهکوه؛ راه میان دو کوه.
-
دره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: درَّة] [قدیمی] derre تازیانه؛ شلاق.
-
دره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: درَّة] [قدیمی] dorre مروارید درشت.
-
دره
لهجه و گویش اصفهانی
تکیه ای: darra طاری: lâ طامه ای: darra / lâ طرقی: darra / röxâna کشه ای: röxâna نطنزی: darra
-
دره
دیکشنری فارسی به عربی
ذرة , وادي
-
دره
لهجه و گویش بختیاری
da:ra ساطور قصابى.