کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دایرهزنگی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
دایرهزنگی
مترادف و متضاد
دایره، دف
دیکشنری
نتیجهای یافت نگردید.
-
جستوجوی دقیق
-
tambourine, timbrel, tabor
دایرهزنگی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[موسیقی] یکی از سازهای خانوادۀ طبلهای طوقهای یکطرفه با بدنۀ چوبی که در طوقۀ آن حلقهها یا زنگولههایی فلزی تعبیه شده است که با برخورد به هم و بدنۀ طوقه صدا ایجاد میکنند
-
واژههای مشابه
-
دایره زنگی
فرهنگ فارسی معین
( ~. زَ) (اِمر.) یکی از سازهای ضربی که به دور آن زنگ ها یا حلقه های فلزی آویخته اند.
-
دایره زنگی
لغتنامه دهخدا
دایره زنگی . [ ی ِ رَ / رِ زَ ] (اِ مرکب ) رجوع به دایره (در معنی آلت موسیقی ) شود.
-
دایره زنگی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] (موسیقی) dāyerezangi دایرهای که در چنبر آن چند سوراخ کرده و در هر سوراخ دو سنج کوچک قرار داده باشند.
-
دایره زنگی
دیکشنری فارسی به عربی
دف
-
زنگی
واژگان مترادف و متضاد
حبشی، زنگباری، سیاهپوست
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (اِخ ) (امرای ...) رجوع به اتابکان الجزیره و شام شود.
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (اِخ ) ابن سنقر. رجوع به اتابکان فارس شود.
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (اِخ ) اتابک عمادالدین زنگی پسر آق سنقر. رجوع به اتابکان الجزیره و شام و عمادالدین و حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 321 و 551 شود.
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ اورگ ازهفت لنگ بختیاری . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 74).
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان صوفیان است که در بخش شبستر شهرستان تبریز واقع است و 245 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی . [ زَ ] (ص نسبی )منسوب به زنگ . منسوب به قبایل سیاه پوست ساکن افریقای شرقی . زنگباری . سیاه پوست . (از فرهنگ فارسی معین ج 2 و 5). منسوب به زنگ . مصری . حبشی و مردم سیاه رنگ و مردم بیابانی و وحشی و مردم ابله . ج ، زنگیان . (ناظم الاطباء). باشنده...
-
زنگی
لغتنامه دهخدا
زنگی .[ زَ ] (اِخ ) ابن مودود. رجوع به اتابکان سنجار و حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 560 و تاریخ مغول اقبال شود.
-
زنگی
فرهنگ فارسی معین
(زَ) (ص نسب .) سیاه پوست .