کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دامن لباس پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
دامن افشردن
لغتنامه دهخدا
دامن افشردن . [ م َ اَ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) درهم نوردیدن و گرد کردن دامن . فشردن دامن . دامن فشردن . مقابل دامن گشادن .دامن بستن . (آنندراج ). و رجوع به دامن فشردن شود.
-
دامن برداشتن
لغتنامه دهخدا
دامن برداشتن . [ م َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) بلند کردن دامن . برچیدن دامن . بالا گرفتن دامن . بدست گرفتن دنباله ٔ دامن تا بزمین نساید.- دامن خرگاه برداشتن ؛ بالا زدن دامن خرگاه : اگر نسیم ریاض وطن هوس داری بناله دامن خرگاه آسمان بردار.کلیم (از آنندراج ...
-
دامن چیدن
لغتنامه دهخدا
دامن چیدن . [ م َ دَ] (مص مرکب ) قطع کردن و بریدن دامن . || کناره کردن . (آنندراج ) (غیاث ). تلبب . (منتهی الارب ).- دامن اندرچیدن ؛ دوری کردن . کناره گرفتن . گذشتن : دامن اندرچین بساط احتشام کس مبین گردن اندرکش قفای امتحان کس مخور. خاقانی .- دامن د...
-
دامن رود
لغتنامه دهخدا
دامن رود. [ م َ ] (اِخ ) دهی بجنوب خوزستان و بیست فرسخ میانه ٔ جنوب و مشرق فلاحی است .
-
دامن زدن
لغتنامه دهخدا
دامن زدن . [ م َ زَ دَ ](مص مرکب ) حرکت دادن دامن باد کردن را. بحرکت دادن دامن باد کردن یا باد زدن چیزی را چون آتش و غیره .- دامن زدن آتش ؛ افروختن آتش . شعله ور کردن آن .- دامن زدن آتش فتنه ؛ غلیظ کردن شر و فتنه . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). آت...
-
دامن فشاندن
لغتنامه دهخدا
دامن فشاندن . [ م َ ف ِ دَ ] (مص مرکب ) دامن افشاندن . تکاندن دامن . || رها کردن دامن . سردادن دامن . از دست نهادن دامن : در حسرت آنم که سروپای بیکباردر دامنش افشانم و دامن نفشاند. سعدی . || فیض بخشیدن : بر آن سایه چو مه دامن فشاندم چو سایه لاجرم بی ...
-
دامن فشردن
لغتنامه دهخدا
دامن فشردن . [ م َ ف ِش ُ دَ ] (مص مرکب ) مقابل دامن گشادن . دامن بستن . (آنندراج ). درهم نوردیدن و گرد کردن دامن : در هم شکفته غنچه ٔ دل لاله را جگربر هر زمین که دامن مژگان فشرده ایم .طالب آملی .
-
دامن کشیدن
لغتنامه دهخدا
دامن کشیدن . [ م َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) ذیل جامه بر زمین فروهلیده رفتن . || رفتن بناز و تکبر. خرامیدن بفخر و ناز و تبختر : همتم دامنی کشد ز شرف هر کجا چرخ را گریبانیست . مسعودسعد. || فراهم گرفتن دامن . برچیدن دامن || فروتنی کردن . تواضع نمودن . || کنا...
-
دامن آباد
لغتنامه دهخدا
دامن آباد. [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان اهر واقع در 21هزارگزی باختر اهر و یکهزارگزی شوسه ٔ تبریز به اهر. کوهستانی است و معتدل و دارای 386 سکنه . آب آن از چشمه است و محصول آنجا غلات و حبوبات و شغل مردم آن زراعت و گله داری ...
-
دامن آلود
لغتنامه دهخدا
دامن آلود. [ م َ ] (ن مف مرکب ) مخفف دامن آلوده . تردامن . فاسق و فاجر. آلوده دامن . گنه کار. دیوان سیاه . و نیز رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص 261 شود.
-
دامن آلودگی
لغتنامه دهخدا
دامن آلودگی . [ م َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی دامن آلوده . رجوع به دامن آلوده و دامن آلودن شود.
-
دامن آلوده
لغتنامه دهخدا
دامن آلوده . [ م َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که دامن آلوده دارد. که دامنش بچیزی چون خون یا پلیدی و نظایر آن آغشته شده . || تردامن . فاسق . فاجر. آلوده دامن . دامن آلود. دامن سیاه . مقابل خشک دامن و پاکدامن : دامن آلوده اگر خود همه حکمت گویدبسخن گفتن زیب...
-
دامن افشان
لغتنامه دهخدا
دامن افشان . [ م َ اَ ] (نف مرکب ) آنکه دامن فشاند. که دامن برافشاند. رجوع به دامن افشاندن شود.
-
دامن بردار
لغتنامه دهخدا
دامن بردار. [ م َ ب َ ] (نف مرکب ) تُرتور. (منتهی الارب ). زنانی که دامن دراز ملکه یا زنان اشراف که بزمین می کشید از پس پشت بر دست داشتند تا بزمین نساید. جلواز. (لغت نامه ٔ مقامات حریری ). پسه بردار.
-
دامن پاک
لغتنامه دهخدا
دامن پاک . [ م َ ] (ص مرکب ) پاکدامن . عفیف . مقابل آلوده دامن و دامن آلوده . مقابل تردامن .