کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
داشتی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
داشتی
لغتنامه دهخدا
داشتی . (اِخ ) این کلمه به این صورت در فهرست کتاب نزهةالقلوب (مقاله ٔ سوم چ اروپا) آمده است اما در متن دشتی ضبط شده و صحیح کلمه هم دشتبی است مخفف دشتایی ، بلوکی در جنوب شهر قزوین . رجوع به دشتبی و دشتابی (دشت آبی ) شود. (نزهةالقلوب مقاله ٔ سوم چ اروپ...
-
داشتی
لغتنامه دهخدا
داشتی . (حامص ) (در ترکیب ) ناداشتی ، فقر : ز دنیا برم رنگ ناداشتی .نظامی .نیز رجوع به داشت شود.
-
داشتی
لهجه و گویش تهرانی
گوسفندی که برای تولید مثل نگهداری میشود
-
واژههای مشابه
-
expectation bias, experimenter’s bias
سوگیری چشمداشتی
واژههای مصوّب فرهنگستان
[آیندهپژوهی و آیندهنگری] گرایش پژوهشگران به تأیید انتظاراتشان از خلال یافتههای پژوهش و انکار شواهد ناسازگار با آنها
-
جستوجو در متن
-
أَقَمْتَ
فرهنگ واژگان قرآن
برپا داشتي
-
expectation value
فرهنگ لغات علمی
مقدار چشم داشتی
-
ﭐسْتَطَعْتَ
فرهنگ واژگان قرآن
قدرت و توانايي داشتي(با جديت)
-
پرطمعی
لغتنامه دهخدا
پرطمعی . [ پ ُ طَ م َ ] (حامص مرکب ) طماعی . پرچشم داشتی .
-
فغان داشتن
لغتنامه دهخدا
فغان داشتن . [ ف َ ت َ ] (مص مرکب ) ناله کردن . در حال فریاد بودن . فغان کردن : اگر مرده مسکین زبان داشتی بفریاد و زاری فغان داشتی . سعدی .ولیکن چون عسل بشناخت سعدی فغان از دست زنبوری ندارد.سعدی .
-
توان داشتن
لغتنامه دهخدا
توان داشتن . [ ت ُ / ت َ ت َ ] (مص مرکب ) نیرو داشتن . تاب داشتن . قدرت داشتن : من و رخش و کوپال و برگستوان همانا ندارند با من توان . فردوسی .کسی کو به خود بر توان داشتی ز طبع آرزوها نهان داشتی . نظامی .رجوع به توان شود.
-
هم کام
لغتنامه دهخدا
هم کام . [ هََ ] (ص مرکب ) هم آرزو. دو تن که یک مراد خواهند : دلاَّرام او بود و هم کام اوهمیشه به لب داشتی نام او.فردوسی .
-
آموده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] 'āmude ۱. ساخته.۲. آراسته: ◻︎ دو خرگه داشتی خسرو مهیا / برآموده به گوهر چون ثریا (نظامی۲: ۲۸۵).۳. بهرشتهکشیدهشده.
-
داموذر
لغتنامه دهخدا
داموذر. [ ذَ ] (اِخ ) نامی که ملک باسدیوبن اخته در ماه کارتک داشتی . (ماللهند بیرونی ص 201).