کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خیمه شب بازی درآوردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
خیمه گه
لغتنامه دهخدا
خیمه گه . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) خیمه گاه .
-
خیمه ملکون
لغتنامه دهخدا
خیمه ملکون . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ م َ ] (اِخ ) عبارت از خیمه ٔ کوچکی بود که تمثال بت در آن می نهادند. (قاموس مقدس ).
-
خیمه دوز
لغتنامه دهخدا
خیمه دوز. [ خ َ/ خ ِ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) آنکه خیمه می دوزد. (آنندراج ). چادردوز. خَیّام . (یادداشت مؤلف ) : باد زره گر شده ست آب مسلسل زره ابر شده خیمه دوز ماغ مسلسل خیم .منوچهری .
-
خیمه زده
لغتنامه دهخدا
خیمه زده . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) خیام نصب کرده . نزول کرده . مقیم شده . فرود آمده : بر در صدر تو باد خیمه زده تا ابدلشکر جاه و جلال موکب عز و علا.خاقانی .
-
خیمه گاه
لغتنامه دهخدا
خیمه گاه . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) سراپرده جای . جایی که خیمه ها زنند. مِخْیَم . (یادداشت مؤلف ) (آنندراج ). || صحرا. (ناظم الاطباء). || (اِخ ) محلی است در کربلاء. (یادداشت مؤلف ).
-
خیمه نشین
لغتنامه دهخدا
خیمه نشین . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ن ِ ] (نف مرکب ) مقیم در خیمه . آنکه در خیمه زندگی کند. (یادداشت مؤلف ).
-
خیمه گاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] xeymegāh جایی که در آن یک یا چند خیمه برپا کردهاند.
-
خیمه بزرگ
دیکشنری فارسی به عربی
خيمة
-
خیمه زدن
دیکشنری فارسی به عربی
خيمة , منتجع
-
خیمه بزرگ
واژهنامه آزاد
هواری
-
خیمه ٔ ام معبد
لغتنامه دهخدا
خیمه ٔ ام معبد. [ خ َ م َ ی ِ اُم ْ م ِ م َ ب َ ] (اِخ ) نام محلی است بین مکه و مدینه که حضرت رسول هنگام هجرت بدانجا فرود آمد و ابوبکر هم با او بود. (از معجم البلدان ).
-
خیمه ٔ بی در
لغتنامه دهخدا
خیمه ٔ بی در. [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ی ِ دَ ] (ترکیب وصفی ) کنایه از فلک . کنایه از آسمان : بی زاد مشو برون و مفلس زین خیمه ٔ بی در مدور.ناصرخسرو.
-
خیمه ٔ فیروزه رنگ
لغتنامه دهخدا
خیمه ٔ فیروزه رنگ . [خ َ / خ ِ م َ / م ِ ی ِ زَ / زِ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آسمان . (ناظم الاطباء) (برهان قاطع).
-
خیمه بر سر انداختن
لغتنامه دهخدا
خیمه بر سر انداختن . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ب َ س َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از مضطرب گردانیدن است . (آنندراج ) : قهقه ٔ شیشه طبل کوچ زندهوش را خیمه برسر اندازد.عرفی (از آنندراج ).
-
خیمه به صحرا بردن
لغتنامه دهخدا
خیمه به صحرا بردن . [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ب ِ ص َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) غایب شدن . پنهان شدن . خیمه بصحرا زدن . || آشکارا و بی پرده بودن . (آنندراج ) (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری ) (ناظم الاطباء).