کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خایه دانه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خایه دانه
لغتنامه دهخدا
خایه دانه . [ ی َ / ی ِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) قسمی مروارید بزرگ است که به بیضه ماند. (از الجماهر بیرونی ص 129).
-
واژههای مشابه
-
گنده خایه
لغتنامه دهخدا
گنده خایه . [ گ َ دَ / دِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) بیضه ٔ تباه شده . (آنندراج ). تخم مرغ کهنه ٔ گندیده . (ناظم الاطباء).
-
نیم خایه
لغتنامه دهخدا
نیم خایه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) گنبد. (رشیدی ) (برهان قاطع) (از آنندراج ) (انجمن آرا). قبه . (ناظم الاطباء). زیرا که بر نیم بیضه ٔ مرغ ماند. (انجمن آرا). || کنایه از فلک به اعتبار آنکه کروی شکل است و همیشه نیم به نظر می آید و نیم از حجاب زمین مخف...
-
یک خایه
لغتنامه دهخدا
یک خایه . [ ی َ / ی ِ خا ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) آنکه یک بیضه دارد. اَشْرَج . اَحْدَل . (یادداشت مؤلف ).
-
خایه مال
فرهنگ فارسی معین
( ~.) (ص فا.) چاپلوس ، متملق .
-
دبه خایه
لغتنامه دهخدا
دبه خایه . [ دَب ْ ب َ / ب ِ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) غُر. فنج . (فرهنگ اسدی ). مبتلی به مرض فتق . خداوند علت دبه خایگی . مفتوق . مبتلا به فتق بیضه . مأدور. آدر. (منتهی الارب ). بادخایه . مرد بزرگ خایه . (آنندراج ). کسی که فتق داشته باشد. کسی که دارای ...
-
باده خایه
لغتنامه دهخدا
باده خایه . [ دَ / دِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) چیزی در اندرون ماهی چون بادکنک ساخته و مهیاکرده برای بازی اطفال ، و باده خایه را مردم گیلان خورند. بادخایه . کیسه ٔ هوائی . رجوع به بادخایه (معنی دوم ) شود.
-
بی خایه
لغتنامه دهخدا
بی خایه . [ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) خایه کشیده . خایه کنده .خواجه سرا. ساده گرد. (آنندراج ). اخته . || در تداول عامه ، بی عرضه . بی خاصیت . بی مصرف . بی جربزه .
-
خایه ٔ ابلیس
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ ابلیس . [ ی َ / ی ِ ی ِ اِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نام سنگی است که از جانب چین می آورند. || مردم مکار و حیله باز. عیار. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ).
-
خایه ٔ زر
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ زر. [ ی َ / ی ِ ی ِ زَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || گلوله ٔ زر. (آنندراج ) : در آن گوهرین گنج بن ناپدیدبدی خایه ٔ زر خدای آفریدزمانه دگر گونه آیین نهادشد آن مرغ کو خایه زرین نهاد.نظامی .
-
خایه ٔ زرین
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ زرین . [ ی َ / ی ِ ی ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب است . (ناظم الاطباء) : زاده ٔ خاطر بیار کز دل شب زاد صبح کرد درین سبز طشت خایه ٔ زرین غراب . خاقانی .چو گردون سر طشت سیمین گشادغراب سیه خایه زرین نهاد. نظامی . || کنایه از...
-
خایه ٔ سگ
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ سگ . [ ی َ / ی ِ ی ِ س َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) جند بیدستر . (از ناظم الاطباء). خزمیان . فاجشه . هزو گند. رجوع به جندبیدستر شود.
-
خایه ٔ غلامان
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ غلامان . [ ی َ / ی ِ ی ِ غ ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) (آنندراج ). انگور است . (غیاث اللغات ). نوعی از انگور سیاه و بزرگ است : چون بدیدم که مفت می خواهدگفتمش خایه ٔ غلامان است . داهکی (از آنندراج ).همسایه ٔ تو سیاه کامان گردندمنت کش پخته ٔ تو...
-
خایه ٔ غلامی
لغتنامه دهخدا
خایه ٔ غلامی . [ ی َ / ی ِ ی ِ غ ُ ] (اِ مرکب ) قسمی از کشوی گچی برجسته بر حاشیه دیوار زیرگیلویی و جز آن .