کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خادمی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
خادمی
لغتنامه دهخدا
خادمی . [ دِ ] (اِخ ) ابوسعید محمدبن محمدبن مصطفی بن عثمان الخادمی ، از علمای قرن 12 هجری است . از تألیفات اوست : 1- البریقة - المحمودیة فی شرح الطریقة المحمدیه و الشریعة النبویة. 2- حاشیة علی درر الاحکام ، شرح غرر الاحکام . 3- خزائن الجواهر و مخازن...
-
خادمی
لغتنامه دهخدا
خادمی . [ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان گوغر بخش بافت شهرستان سیرجان واقع در 17 هزارگزی شمال باختری بافت ، سر راه مالرو گوغر به بافت میباشد. محلی است کوهستانی و سردسیر و سکنه ٔ آن 126 تن مذهبشان شیعه و زبانشان فارسی است آب آنجا از چشمه است و محصول آنجا غ...
-
خادمی
لغتنامه دهخدا
خادمی . [ دِ ] (اِخ ) شاعری است از اهل قزوین . صادقی کتابدار در باره ٔ وی نویسد: نامرادی بود خدمتکار و سرتراش و شعر نیز می گفته است و در مجمع الخواص رباعیی از او در بیان عاشقی مولانا کسی و معشوقی گور کن اوغلی نقل شده است . (ترجمه ٔ مجمع الخواص ص 266)...
-
خادمی
لغتنامه دهخدا
خادمی . [ دِ ] (حامص ) عمل خادم . کیفیت خادم . خدمتکاری : بزیست و به آب خود بازآمد و در خادمی هزاربار نیکوتر از آن شد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 382).ای حجت زمین خراسان بشعر زهدجز طبع عنصریت نشایدبخادمی .ناصرخسرو.
-
جستوجو در متن
-
اخدام
لغتنامه دهخدا
اخدام . [ اِ ] (ع مص ) بچاکری یعنی خادمی دادن کسی را. خادم دادن . خادمی کردن کسی را. (زوزنی ). || کسی را خادم کردن . کسی را فا خادمی کسی کردن . (تاج المصادر بیهقی ). خدمت فرمودن کسی را. بخدمت داشتن .
-
طواف
فرهنگ فارسی معین
(طَ وّ) [ ع . ] (ص .) 1 - بسیار طوف کننده . 2 - خادمی که به مهربانی و عنایت خدمت کند. 3 - در فارسی : دوره گرد. 4 - عسس . 5 - دزد، راهزن .
-
طشت دار
فرهنگ فارسی معین
(طَ) (ص فا.) = طشت دارنده : 1 - خادمی که جهت شستن دست ها آب می ریزد. 2 - نگهبان و متصدی طشت خانه .
-
مستخدم
لغتنامه دهخدا
مستخدم . [ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) خدمت خواهنده . (غیاث ) (آنندراج ). به خادمی گیرنده و کسی را به خدمت وادارکننده . (اقرب الموارد). رجوع به استخدام شود.
-
پرستندگی
لغتنامه دهخدا
پرستندگی . [ پ َ رَ ت َ دَ / دِ ] (حامص ) عبادت . عبودیت . || خدمت . خادمی . خدمتکاری : نباید ز شاهان پرستندگی نجوید کس از تاجور بندگی .فردوسی .
-
غاشیه دار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] qāšiyedār ۱. خادمی که مٲمور نگهداری زینپوش اسب مخدوم است.۲. [مجاز] خادم مطیع و فرمانبردار که در سفر همراه مخدوم خود باشد.
-
رکابدار
فرهنگ فارسی معین
( ~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - خادمی که رکاب اسب را می گیرد تا آقایش سوار شود. 2 - خدمتکار، پیاده ای که همراه مخدوم سوار خویش راه رود. 3 - کسی که به تیمار اسب می پردازد، مهتر.
-
مخدومی
لغتنامه دهخدا
مخدومی . [ م َ ] (حامص )سروری . بزرگی . مخدوم بودن . فرمانروائی : سربلندان چون به مخدومی رسندخادمی ّ خاک پست خود کنند. خاقانی (دیوان چ سجادی ص 882).و رجوع به مخدوم معنی اول شود.
-
ابوالمسک
لغتنامه دهخدا
ابوالمسک . [ اَ بُل ْ م ِ ] (اِخ ) کافوربن عبداﷲ خادمی از آل اخشید که سمت امارت مصر یافت (از 355 تا 357 هَ . ق .). و او ممدوح متنبی است . رجوع به کافوربن عبداﷲ اخشیدی شود.
-
بشارت
لغتنامه دهخدا
بشارت . [ ب ِ رَ ] (اِخ ) نام خادم سلطان مسعود بنقل بیهقی : کلیدها بدست خادمی است که ویرا بشارت گویند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 117، چ فیاض ص 122).