کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
حی کرده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
حی علی الصلوة
لغتنامه دهخدا
حی علی الصلوة. [ ح َی ْ ی َ ع َ لَص ْ ص َ لا ] (ع ، جمله ٔ انشائی ) بشتاب به نماز. زودتر باش به نماز. (زمخشری ). متوجه شوید و تعجیل کنید و بشتابید به نماز.
-
حی و حاضر
فرهنگ گنجواژه
حاضر.
-
تفنگ یا سلا حی را پر کردن
دیکشنری فارسی به عربی
حمل
-
جستوجو در متن
-
ممحی
لغتنامه دهخدا
ممحی . [ م َ حی ی ] (ع ص ) نبشته و نقش محو شده و پاک کرده شده . (ناظم الاطباء). ممحو. نبشته و نقش پاک کرده شده . (از منتهی الارب ).
-
ملحی
لغتنامه دهخدا
ملحی . [ م َ حی ی ] (ع ص ) نکوهیده و ملامت کرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || پوست بازکرده . (ناظم الاطباء).
-
قراضیة
لغتنامه دهخدا
قراضیة. [ ق ُ ضی ی َ ] (اِخ ) جایی است و از آن در شعر بشربن ابی خازم یاد شده است آنجا که گوید : و حل الحی حی بنی سبیعقراضیة و نحن له اًطار.برخی آن را قراضبه با باء موحده ضبط کرده اند ولی ابن اعرابی آن را انکار کرده و گوید آن با یاءاست و جایی است معرو...
-
گوتیه
لغتنامه دهخدا
گوتیه . [ گ ُ ی ِ ] (اِخ ) خاورشناس فرانسوی که کتاب «حی بن یقظان » ابن طفیل را منتشر کرد (1900 م .). وی کتاب «الفرق بین الدین و الفلسفة» ابن رشد را نیز ترجمه کرده است (1909).
-
وذنه
لغتنامه دهخدا
وذنه . [ ] (ع اِ) نوع مصری حی العالم است . (ضریر انطاکی ). و لکلرک گوید: قوطولیدون است . مؤلف در یادداشتی نویسد: لکن گمان میکنم ابن بیطار وذنة را با وضنة خلط کرده است . (یادداشت بخط مؤلف ).
-
جلاب
لغتنامه دهخدا
جلاب . [ ج َل ْ ل ] (اِخ ) جابربن عبداﷲبن مبارک موصلی مکنی به ابوالقاسم از محدثان است . وی در بغداد از ابی یعلی حسین بن محمد مطلبی حدیث کرده و از او ابراهیم بن مخلد باقر حی روایت کند. (لباب الانساب ).
-
گم کرده
لغتنامه دهخدا
گم کرده . [ گ ُ ک َ دَ/ دِ ] (ن مف مرکب ) از دست داده . مفقود : همی گشت بر گرد آن مرغزارکه یابد نشانی ز گم کرده یار. فردوسی .بوی پیراهن گم کرده ٔ خود میشنوم گر بگویم همه گویند ضلالی است قدیم . سعدی (بدایع).دل گم کرده در این شهر نه من میجویم هیچکس نیس...
-
منازل شناسان
لغتنامه دهخدا
منازل شناسان . [ م َ زِ ش ِ ] (اِ مرکب ) آنان که منازل را شناسند. شناسنده ٔ منزلها. و رجوع به منازل شود. || کنایه از عارفان و مجردان باشد و ایشان را منزل شناسان هم می گویند. (برهان ) (آنندراج ). عارفان و مجردان . (ناظم الاطباء) : سلاطین عزلت گدایان ح...
-
ابومنصور
لغتنامه دهخدا
ابومنصور. [ اَ م َ ] (اِخ ) اصفهانی . حسین بن طاهربن زید. از شاگردان ابوعلی بن سینا. او در ریاضی و موسیقی استاد بود و شرحی بر رساله ٔ حی بن یقظان دارد و شفا را نیز مختصر کرده است . وفات او ظاهراً درسال 447 هَ . ق . بیست سال پس از ابوعلی بوده است .
-
واشحی
لغتنامه دهخدا
واشحی . [ ش ِ حی ی ] (اِخ ) ابوایوب سلیمان بن حرب الواشحی مکنی به ابوایوب که از محدثان بوده است و از شعبةبن حجاج و حمادبن مبارک بن فضاله روایت دارد و بخاری و ابوخلیفه جمحی و ابوحاتم و ابوزوعة الرازیان و جز آنها از وی روایت کرده اند. وی به سال 140 هَ ...
-
جمحی
لغتنامه دهخدا
جمحی . [ ج ُ م َ حی ی ] (اِخ ) محمدبن سلام بن عبداﷲ، مکنی به ابوعبداﷲ. از ادیبان و دانشمندان بزرگ است . احمدبن حنبل و ثعلب نحوی نزد وی تحصیل مراتب علمی کرده اند. او راست : کتاب طبقات الشعراء. این کتاب در مصر به سال 1920 م . به چاپ رسیده است . وی به س...
-
جسرین
لغتنامه دهخدا
جسرین . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی است به دمشق . (منتهی الارب ). از قریه های غوطه ٔ دمشق است که ابن منیر در اشعار خود از آن یاد کرده و از آنجمله است : حی الدیار علی علیاء جیرون مهوی الهوی ومغانی الخرد العین مراد لهوی اذ کفی مصرفةاعنة اللهو فی تلک المیادین با...