کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
حَمِيم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
حَمِيم
فرهنگ واژگان قرآن
خويشاوندي که نسبت به آدمي مشفق باشد -دوست - آب بسيار داغ و بسيار سوزنده -حرارت بسيار زياد
-
واژههای مشابه
-
حمیم
واژگان مترادف و متضاد
۱. دوست، شفیق، مهربان، یار ۲. خویش، خویشاوند، قریب، قوم، وابسته ۳. گرم، صمیم ۴. خوی، عرق
-
حمیم
فرهنگ فارسی معین
(حَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خویشاوند، نزدیک . 2 - دوست ، صدیق . ج . احماء.
-
حمیم
لغتنامه دهخدا
حمیم .[ ح َ ] (ع ص ، اِ) قریب و خویشاوند. ج ، اَحِمّاء. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و گاه حمیم برای جمع مؤنث نیز آید. (منتهی الارب ). || دوست . صدیق .(اقرب الموارد). || آب گرم . (منتهی الارب )(اقرب الموارد) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ) : شعر من ماء م...
-
حمیم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] hamim ۱. آب گرم.۲. (صفت) دوست.۳. (صفت) گرم.
-
حمیم
واژهنامه آزاد
جوشان. داغ
-
دیر حمیم
لغتنامه دهخدا
دیر حمیم . [ دَ رِ ح َ ] (اِخ ) نام جائی است در اهواز و در شعر قطری این نام آمده است . (از معجم البلدان ).
-
جستوجو در متن
-
حمائم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] hamā'(y)em ۱. [جمعِ حَمیم و حَمیمَة] = حمیم۲. [جمعِ حَمام و حَمامَة] = حَمام
-
شفیق
واژگان مترادف و متضاد
بامحبت، حمیم، دلسوز، مهربان، نرمخو ≠ قسی، نامهربان
-
قرمل
لغتنامه دهخدا
قرمل . [ ق َ م َ ] (اِخ ) ابن حمیم . پادشاهی است که دوره ٔ او پس از زمان مرثدبن جدن بود. و آن را به ضمه نیز خوانند. (از منتهی الارب ).
-
احماء
لغتنامه دهخدا
احماء. [ اَ ح ِم ْ ما ] (ع ص ، اِ) ج ِ حمیم . خویشاوندان . اقرباء. کسان .
-
مهربان
واژگان مترادف و متضاد
باعاطفه، آزرمجو، بامهر، بامحبت، پرعاطفه، حفی، حمیم، خوشخو، دلسوز، رحیم، رقیقالقلب، شفیق، عاطفیمزاج، نرمدل، عطوف، غمخوار، مشفق، مهرور، مهرپرور، مهرورز، نازکدل ≠ جفاپیشه، نامهربان، جور، جفا
-
يُبَصَّرُونَهُمْ
فرهنگ واژگان قرآن
آنان را نشانشان مىدهند (مصدر تبصير که فعل يبصر از آن مشتق است ، به معناي نشان دادن و روشنگري است ، و معناي عبارت "وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً يُبَصَّرُونَهُمْ" که خويشاوند هر کسي را به او نشان ميدهند ، ولي او به خاطر گرفتاريهاي خودش احوالي از آنا...