کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
حظول پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
حظول
لغتنامه دهخدا
حظول . [ ح َ ](ع ص ) حظال . حَظِل . مقتر. آنکه بر اهل و عیال بنفقه شمار کند. (منتهی الارب ). رجوع به حظل و حظال شود.
-
جستوجو در متن
-
حظال
لغتنامه دهخدا
حظال . [ ح َظْ ظا ] (ع ص ) حظل . مقتر. آنکه بر اهل و عیال نفقه شمار کند. (منتهی الارب ). الذی یحاسب اهله بماینفق علیهم . (مهذب الاسماء). حظول . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آنکه تنگ گیرد برکسان خویش در نفقه . (منتهی الارب ).
-
حظل
لغتنامه دهخدا
حظل . [ ح َ ظِ ] (ع ص ) حظال . حظول . مقتر. آنکه بر اهل و عیال بنفقه شمار کند. آنکه بر نفقه خواران خود تنگ گیرد. مرد سخت گیرنده با اهل خود. (منتهی الارب ). || اشتر که بسیار حنظل خورد. آن اشتر که حنظل خورد. (مهذب الاسماء). ج ، حَظالی ̍. || مرد غیور.